บทที่ 54 เสี่ยวจิ่วเอ๋อ ผมเคยให้โอกาสคุณแล้ว

“อาฉือ! เกิดเรื่องใหญ่แล้ว! เจี้ยยู่ถังจะไปต่างประเทศวันนี้แล้ว!”

โค้วยู่นเอ๋อขมวดคิ้วแน่น ท่าทางเหมือนสถานการณ์ฉุกเฉินมาก ตอนพูดยังจงใจทำเสียงสูง เพื่อจะทำให้กู้จิ่วฉือนั้นกระวนกระวายใจขึ้นมา

แม้ว่าเลิกกันแล้ว คงไม่อาจจะตัดสายสัมพันธ์ขาดได้หมดในเวลาสั้น ๆ ใช่ไหม ？เธอไม่เชื่อว่าในใจของกู้จิ่วฉือไม่มีเจี้ยยู่ถังคนนี้เลยสักนิด

ตอนนี้เจี้ยยู่ถังจะไปแล้ว กู้จิ่วฉือจะต้องเผยพิรุธออกมาอย่างแน่นอน !

“ไปต่างประเทศหรือ ？ทำไมถึงต้องไปต่างประเทศด้วย ？”

กู้จิ่วฉือดิ้นรนให้หลุดจากมือของโค้วยู่นเอ๋อพลางแสดงท่าทางร้อนใจอย่างมาก แล้วแกล้งกล่าวขึ้นอย่างประหลาดใจ ทำให้โค้วยู่นเอ๋อเข้าใจผิดคิดว่าเธอเป็นห่วงเจี้ยยู่ถังมาก

โค้วยู่นเอ๋อแอบยิ้มในใจ คิดว่ากู้จิ่วฉือติดกับแล้ว และกล่าวด้วยสีหน้าที่ยิ่งเป็นกังวลว่า

“เพราะเรื่องตระกูลเจี้ย เมื่อวานนี้เจี้ยยู่ถังโรคกระเพาะกำเริบจนเข้าโรงพยาบาล ตอนนี้อาการป่วยของเขาแย่ลง คนในครอบครัวของเขาตัดสินใจส่งเขาไปรักษาตัวที่ต่างประเทศ”

“นอนโรงพยาบาลหรือ ？”

เวลาเพียงชั่วพริบตา กู้จิ่วฉือก็นึกถึงเมื่อวานขึ้นมาทันที !

ถึงว่าโค้วยู่นเอ๋อปรากฏตัวอยู่ที่โรงพยาบาลซีเฉิง ที่แท้เมื่อวานนี้เจี้ยยู่ถังอยู่ที่นั่นนี่เอง !

“ใช่ ! ครั้งนี้ตระกูลเจี้ยเจอวิกฤติหนี้สินแบบกะทันหัน เห็นได้ชัดว่ามีคนบงการอยู่ลับหลัง ก็เพื่อจะทำให้ตระกูลเจี้ยตาย! เจี้ยยู่ถังที่อ่อนโยนและใจดีขนาดนี้ ไม่เคยไปล่วงเกินใครมาก่อน ทำไมจะต้องพบเจอกับเรื่องซวยแบบนี้ด้วย ？”

ฉวยโอกาสตอนที่กู้จิ่วฉือเหม่อลอย โค้วยู่นเอ๋อจงใจพูดแบบนี้ ก็เพื่อจะโน้มน้าวให้กู้จิ่วฉือคิดว่าเป็นฮั่วหมิงเช่อ ฝังระเบิดไว้หว่างกลางระหว่างทั้งสอง

“อาจจะเป็นวิกฤติหนี้สินทั่วไปหรือเปล่า ？”

กู้จิ่วฉือนั้นกล่าวอย่างไม่เดือดไม่ร้อน และมองสำรวจดูโค้วยู่นเอ๋อด้วยสายตาปกติ

ชาติที่แล้วโค้วยู่นเอ๋อเล่ห์เหลี่ยมเยอะขนาดนี้ ทำไมเธอถึงดูไม่ออก？

ชาติก่อน ตระกูลเจี้ยถูกฮั่วหมิงเช่อจัดการ เธอไปถามฮั่วหมิงเช่อ ทำให้เขาโกรธ ตระกูลเจี้ยยิ่งถูกปราบปรามอย่างรุนแรงทันที เวลานี้เจี้ยยู่ถังบอกเธอว่าจะต้องฉวยโอกาสตอนที่ฮั่วหมิงเช่อไปทำงานนอกพื้นที่ พาเธอหนีไปต่างประเทศ

แต่ถูกฮั่วหมิงเช่อจับได้คาหนังคาเขา ความสัมพันธ์ของทั้งสองที่เพิ่งจะดีขึ้นบ้าง ก็ตกอยู่ในห้วงน้ำแข็ง หลังจากนั้นเป็นต้นมา ฮั่วหมิงเช่อไม่เชื่อใจในตัวเธออีกเลย เธอถูกกักขังอยู่ในคฤหาสน์หวงจวีอีกครั้ง และเริ่มต้นชีวิตมืดมนอันยาวนาน

ไม่คิดว่าชาตินี้ เธอได้เปลี่ยนแปลงวิถีการพัฒนาของหลาย ๆ อย่าง แต่ก็ไม่อาจเปลี่ยนแปลงสิ่งที่สำคัญที่สุด

“อาฉือ ปกติคุณเป็นฉลาด ทำไมตอนนี้ถึงดูไม่ออก ？”

โค้วยู่นเอ๋อโกรธจนอยากจะกระทืบเท้า แต่เธอนั้นก็ไม่กล้าพูดอย่างชัดเจนขนาดนั้น จึงทำได้เพียงยัดกระดาษใบหนึ่งเข้าไปในมือเธอ

“เจี้ยยู่ถังบอกว่าก่อนจะไปต่างประเทศอยากจะเจอคุณเป็นครั้งสุดท้าย แต่ว่าเขาโทรหาคุณแล้วโทรไม่ติดเลย เพราะฉะนั้นเขาจึงไหว้วานฉัน นี่เป็นข้อมูลไฟล์บินของเขา อีกสามชั่วโมงเขาก็จะบินแล้ว ไม่ว่าอย่างไรเขานั้นก็เป็นรักแรกของคุณ ก็ถือว่าเป็นการบอกลา พูดเรื่องเมื่อก่อนให้เข้าใจ ต่อไปนี้พวกคุณก็ต่างคนใช้ชีวิตของตัวเอง ดีไหม ？”

กู้จิ่วฉือยิ้มเยาะในใจ โค้วยู่นเอ๋อนั้นกลัวว่าเธอจะไม่ไป จึงใช้วิธีเกลี้ยกล่อมให้เธอไป

แต่ว่าแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน เธอทนการล่วงละเมิดของชายเลวหญิงร้ายคู่นี้พอแล้ว ครั้งนี้ก็ถือโอกาสจัดการไปทีเดียวเลย !

“ฉันรู้แล้ว”

เธอก้มหน้าทำท่าทำทางเหมือนลังเลคิดหนัก กำกระดาษที่โค้วยู่นเอ๋อยัดใส่มือไว้แน่น

โค้วยู่นเอ๋อกระตุกยิ้มที่มุมปากทันที แล้วตบไปหน้าอกรับประกันว่า

“ถ้าอย่างนั้นก็ดี คุณไปตอนนี้เลย ถ้าช้ากว่านี้จะไม่ทันแล้ว ฉันจะไปสำนักวิชาการช่วยคุณลาตอนนี้ วางใจเถอะ ขอเพียงมีฉันอยู่ น้าเขยกับตระกูลฮั่วจะไม่รู้เรื่องนี้อย่างแน่นอน !”

“อืม ”

กู้จิ่วฉือพยักหน้า แล้วจ้องมองดูแผ่นหลังของโค้วยู่นเอ๋อที่เดินจากไปอย่างจะยิ้มไม่ยิ้ม มีคุณอยู่ ปีศาจใหญ่กับเหล่ากู้ไม่รู้ถึงจะแปลกใช่ไหม ？

โค้วยู่นเอ๋อเดินไปถึงทางโค้งระเบียงทางเดิน แล้วรีบหลบเข้าไปในห้องเรียนที่ว่าง หยิบมือถือออกมา เอาบันทึกเสียงที่สนทนากับกู้จิ่วฉือส่งไปที่มือถือของฮั่วหมิงเช่อ

และยังได้พิมพ์ข้อความสั้นๆ หลังจากทำเสร็จพวกนี้แล้ว เธอรีบโทรหาเจี้ยยู่ถังต่อ

？