บทที่41 ชัยชนะจากการกดขี่

เจียงเหมี่ยนลุกออกมาเป็นคนแรก เชิดหน้าขึ้น ตอบด้วยสีหน้าตาที่ได้ใจ

“ฉันเก่งในเรื่องดนตรี อีกอย่างมู่เฉินในนิยายก็เชี่ยวชาญเกี่ยวกับไวโอลินด้วย ฉันเคยได้รางวัลไวโอลิน

แล้วฉันก็เป็นนักเรียนห้องAในโรงเรียนมัธยมตระกูลสูงศักดิ์Sด้วย ลำดับเกรดก็อยู่50อันดับแรกมาตลอด โรงเรียนมัธยมตระกูลสูงศักดิ์Sเป็นโรงเรียนมัธยมปลายแบบไหนนั้น ฉันคงไม่ต้องอธิบายเพิ่มเติมหรอกนะคะ”

“อื้ม คุณสมบัติพื้นฐานใช้ได้เลยจริงๆ”

รองผู้กำกับฮ้อจิ้งพยักหน้า มองไปที่ผู้กำกับหลี่ลื่ออาน นี่เป็นลูกสาวคนที่สองของตระกูลเจียง เมื่อก่อนตระกูลเจียงก็เคยแอบๆ ฝากไว้เหมือนกัน

หลี่ลื่ออานค่อยๆ ขมวดคิ้ว ถึงเด็กผู้หญิงคนนี้จะมีคุณสมบัติที่ดี มีพลังของความเย่อหยิ่ง ซึ่งต่างจากมู่เฉินในนิยายพอสมควร

เขามองกวาดสายตาไปที่คนอื่นๆ “พวกคุณก็แนะนำตัวกันหน่อยละกัน”

ผู้หญิงที่ยืนขึ้นพร้อมกับเจียงเหมี่ยนก็มีอยู่ห้าหกคน ทุกคนได้ยินคำถามของผู้กำกับแล้ว ก็พากันมองหน้ากัน เมื่อกี้ที่พวกเธอลุกขึ้นมา ยังมีความมั่นใจเต็มเปี่ยมอยู่เลย

แต่พอเจียงเหมี่ยนบอกเกรดของตัวเองเสร็จแล้ว พวกเธอก็เห็นว่าประวัติของตัวเองนั้นดูธรรมดามากจริงๆ

แน่นอนว่าเป้าหมายของหลี่ลื่ออานก็ไม่ใช่ผู้หญิงพวกนี้เหมือนกัน แววตาของเขาล็อกไปที่อีกฝั่งนึง คือกู้จิ่วฉือที่ไม่พูดไม่จาสักคำ

“คุณล่ะ”

กู้จิ่วฉือกำลังเหม่อลอยไปไกลอยู่ เพราะเธอคิดว่ายังต้องไปต่อแถวแล้วพูดทีละคนอีก ตัวเองอยู่เป็นคนสุดท้าย ต้องรออีกสักพักแหนะ

จู่ๆ ก็โดนผู้กำกับเรียกคิว เธอกำลังจะอ้าปาก ก็ถูกเจียงเหมี่ยนแย่งไปก่อนแล้ว

“ผู้กำกับคะ กู้จิ่วฉือน่ะ หลังจากขึ้นม.ปลายแล้วก็ไม่ได้ฝึกไวโอลินแล้วค่ะ อีกอย่างตอนอยู่ม.ปลายก็ได้ที่โหล่ทั้งสามปีเลยค่ะ!”

เจียงเหมี่ยนจงใจจะทำให้กู้จิ่วฉืออับอาย ที่เธอพูดก็เป็นความจริง กู้จิ่วฉือไม่มีทางที่จะเถียงได้

หลี่ลื่ออานฟังแล้ว ก็เผยแววตาที่ผิดหวังออกมาทันที รองผู้กำกับฮ้อจิ้งเหลือบดูสีหน้าของเขาแล้ว ยกปากกาขึ้นแล้วหล่นลงไปยังตารางรายชื่อ เตรียมที่จะตัดชื่อของกู้จิ่วฉือออก

ในตอนนี้ ริมฝีปากของหญิงสาวที่เงียบๆ นั้นก็เปิดออก

“ตอนนี้ฉันได้ลำดับที่หนึ่งของระดับในโรงเรียนมัธยมตระกูลสูงศักดิ์S สำหรับความสามารถในเรื่องไวโอลินของฉันนั้น สามารถสีให้พวกคุณฟังท่อนนึงได้ตอนนี้เลยค่ะ”

ท่าทางของเธอนั้นดูไม่ตื่นตระหนก ในสภาพแวดล้อมที่ย่ำแย่นั้น ก็ไม่ได้มีความรู้สึกอ้อนวอนร้องขออะไร เฉยชาอยู่ตลอด แล้วก็ใจเย็นมาก เหมือนกับว่าไม่มีเรื่องอะไรที่จะมากระทบจิตใจเธอได้

แม้แต่รองผู้กำกับฮ้อจิ้งที่เอนไปทางเจียงเหมี่ยนนั้น ก็โดนท่าทางของกู้จิ่วฉือนั้นล็อคเอาไว้ทันที

“ผู้กำกับคะ! นี่ก็คือสิ่งที่ฉันบอกคุณไปแล้ว อัจฉริยะกู้จิ่วฉือที่ดังมาจากแอปtiktok ตอนเรียนม.ปลายตลอดสามปี เธอนั้นเป็นนักเรียนที่ห่วยๆ สุดท้ายพอจะสอบเข้ามหาลัย ถึงได้มาแอบตั้งใจ ตอนนี้ครูคณิตศาสตร์ที่เก่งที่สุดในโรงเรียน ยังสู้เธอไม่ได้เลยสักนิด! คลิปนั้นฉันเคยให้คุณดูแล้วค่ะ!”

ในตอนนี้ ผู้ช่วยกรรมการที่อยู่ข้างๆ อย่างชูหย่าก็อดไม่ได้ที่จะช่วยพูดให้กับกู้จิ่วฉือ

“อ๋อ~~~”

หลี่ลื่ออานพูดอ๋อยาวไปทีนึง เป็นเพราะจู่ๆ กู้จิ่วฉือก็ตัดผมสั้น เขาเลยดูไม่ออกว่าเป็นเธอในตอนแรก

เจียงเหมี่ยนที่อยู่อีกฝั่งมองเห็นกรรมการทุกคนที่พากันเอนเอียงไปทางกู้จิ่วฉือ ก็รีบเดินขึ้นไปก้าวหนึ่งทันที

“ผู้กำกับคะ ให้ฉันแสดงให้ดูท่อนนึงก่อนนะคะ!”

รองผู้กำกับรีบโบกมือให้กับทีมงานทันที “เอาไวโอลินมาให้เธอหน่อย”

เจียงเหมี่ยนได้รับไวโอลินแล้ว ก็สูดหายใจเข้าลึก เธอเคยอ่านบทมาก่อน รู้ว่ามู่เฉินนั้นมีหลายฉากที่แสดงเกี่ยวข้องกับไวโอลิน เธอต้องแย่งอยู่ข้างหน้ากู้จิ่วฉือให้ได้ ใช้เสียงดนตรีในการขัดขวางเหล่ากรรมการ

“ท่อนที่ฉันเลือกมาเล่นให้กับทุกท่านในวันนี้ก็คือ《Croatian Rhapsody》”

เจียงเหมี่ยนคำนับแสดงความเคารพในแบบสุภาพสตรี และอารมณ์ทั้งหมดก็อยู่ภายใต้ไวโอลิน ทำให้เห็นถึงความอ่อนโยนขึ้น เธอค่อยๆ ยกคันชักขึ้น แล้วเสียงดนตรีที่งดงามก็ดังขึ้น

นี่เป็นรากฐานของการที่จะได้รับรางวัลระดับเหรียญทองสินะ การแสดงของเจียงเหมี่ยนทำให้หลี่ลื่ออานที่สะลึมสะลือนั้นมีชีวิตชีวาขึ้น เมื่อจบบทเพลงแล้ว หลี่ลื่ออานก็ปรบมือให้ก่อนทันที