บทที่43 ไม่มีวันปล่อยแกไป

บทที่43 ไม่มีวันปล่อยแกไป

ได้ยินคำพูดของกู้จิ่วฉือแล้ว สีหน้าของหมี่อันก็เปลี่ยนไป ยิ่งกว่านั้นยังถอยหลังไปก้าวนึงด้วย เว้นระยะห่างกับตู้ห้าว

“คุณคือใคร พูดบ้าอะไรอยู่”

ตู้ห้าวชี้หน้ากู้จิ่วฉือด้วยความโมโห ตะโกนด่าเสียงดัง

กู้จิ่วฉือแสยะยิ้ม

“คนที่กำลังโกหกอยู่ ก็จะเสียงดังขึ้นโดยไม่รู้ตัว นี่เรียกว่าการวางมาดเพื่อกลบเกลื่อน พูดเรื่องของพวกคุณไปมั่ว แล้วฉันได้อะไรล่ะ ฉันก็ไม่ได้รู้จักพวกคุณสักหน่อย ฉันก็แค่ไม่อยากให้ความชั่วบางอย่างมันโดนบดบังก็แค่นั้น”

กู้จิ่วฉือพูดจบแล้ว ใจของหมี่อันนั้นเหมือนโดนกระทบทันที อึ้งจนตาโต มองตู้ห้าวด้วยหน้าตาที่ไม่อยากจะเชื่อ

ในตอนนั้น ดาราหญิงที่อยู่ข้างตู้ห้าวก็พุ่งเข้ามาทันที คว้ามือของหมี่อัน สีหน้าที่บริสุทธิ์ดูเรียบร้อย แล้วก็อธิบายอย่างเศร้าใจ

“หมี่อัน เธอจะเชื่อคำพูดของคนแปลกหน้าง่ายๆ แบบนี้จริงหรอ พี่ตู้ห้าวปฏิบัติกับเธอยังไง หลายปีที่ผ่านมานี้ ในใจของเธอไม่รู้บ้างเลยหรอ ว่าฉันกับพี่ตู้ห้าวบริสุทธิ์ใจ ฉันสามารถสาบานต่อหน้าฟ้าก็ได้ เธอต้องเชื่อใจพวกเรานะ”

กู้จิ่วฉือกวาดสายตาไปอย่างเฉยชา ใบหน้าของหมี่อันเกิดความลังเลขึ้น มองมาที่เธอด้วยแววตาที่ไม่แน่ใจ

ดูแล้วไม่ทำให้หมี่อันตาสว่างคงไม่ได้แล้ว

กู้จิ่วฉือเอ่ยปากพูดอย่างสบายๆ

“เอ้ะ! เมื่อกี้ฉันแค่บอกว่าผู้ชายคนนี้จีบกันกับดาราหญิง เหมือนว่าฉันยังไม่ได้บอกเป็นทางการเลยว่าใคร ทำไมถึงต้องรีบมาออกหน้าเพื่อเรียกร้องแบบนี้ล่ะ”

คำพูดนี้ ทำให้ทั้งสามคนที่อยู่ตรงนั้นสีหน้าเปลี่ยนกันใหญ่ หมี่อันเอามือออกจากดาราหญิงคนนั้นอัตโนมัติ สีหน้าเฉยชาลง

คนที่บริสุทธิ์จริงๆ ไม่จำเป็นต้องอธิบายหรอก คนที่รีบอธิบาย ล้วนเป็นคนที่มีความผิดในใจ

ตู้ห้าวและดาราหญิงคนนั้นก็ร้อนรนทันที กำลังจะเอ่ยปากพูด

ในตอนนั้น ทีมงานก็ตะโกนขึ้นอย่างหมดความอดทน

“มีค่ะ ตรงนี้มีอยู่คนนึง”

กู้จิ่วฉือรีบตอบกลับแทนหมี่อัน แล้วก็ดันหมี่อันขึ้นไปข้างหน้าเบาๆ

“นี่เป็นโอกาสที่เธอต่อสู้มาอย่างยากลำบาก อย่าให้ใครมากระทบให้มันเสียไปฟรีๆ ได้”

หมี่อันสบตากับกู้จิ่วฉือ ไม่รู้ว่าทำไม สาวสวยคนที่เพิ่งจะรู้จักยังไม่ถึงชั่วโมงแท้ๆ แต่กลับให้พลังความกล้าที่ยิ่งใหญ่กับเธอได้ขนาดนี้

เธอพยักหน้ากับกู้จิ่วฉืออย่างตั้งใจ

“ฉันจะไม่ทำลายโอกาสของฉันแน่นอนค่ะ”

พูดจบเธอก็เดินไปทางทีมงานโดยไม่แม้แต่จะหันกลับมามอง ไม่สนว่าตู้ห้าวและดาราหญิงคนนั้นจะตะโกนเสียงดังยังไง หมี่อันก็ไม่หันกลับมา

“เสี่วเหลียน คุณก็รีบไปสิ”

ตู้ห้าวกลัวว่าดาราสาวที่อยู่ข้างๆ จะพลาดการแคสติ้งบท แล้วก็ดันไปที่เอวทีนึงภายใต้ความเร่งรีบ ความสัมพันธ์ของทั้งสองก็ยิ่งจัดเจนขึ้นไปอีก

กู้จิ่วฉือมองดูอย่างเย็นชา ถอนหายใจไปหนึ่งที

“คุณเป็นใครกันแน่ ทำไมถึงต้องมายุแหย่ความสัมพันธ์ของผมกับหมี่อันด้วย คุณเป็นศิลปินค่ายไหน”

ตู้ห้าวหันมา เดินมาทางกู้จิ่วฉือด้วยหน้าตาบูดบึ้ง

“คุณจะต้องเสียใจกับคำพูดที่คุณพูดในวันนี้”

กู้จิ่วฉือเอ่ยปากอย่างเย็นชา รอบตัวนั้นเหมือนมีรังสีความน่ากลัวที่มองไม่เห็นแผ่อยู่

ตู้ห้าวอึ้งไปทันที หยุดเดินโดยไม่รู้ตัว และทันใดนั้น ประตูลิฟต์ก็ซ่อมเสร็จแล้ว เปิดออกต่อหน้ากู้จิ่วฉือ

เธอหันหลังก้าวเท้าเข้าลิฟต์ ตู้ห้าวถึงจะรู้สึกตัว แล้วก็ด่าด้วยความโมโห

“แม่มึงสิ กูกลัวดารากระจอกอย่างมึงด้วยหรอ เราจะได้เห็นดีกัน”

ประตูลิฟต์ของกู้จิ่วฉือปิดลงในตอนนี้ เสียงด่าของตู้ห้าวก็ถูกกั้นอยู่ด้านนอก