ตอนที่ 7
บทที่ 7
November 4, 2026
มุมมองของซิดนีย์
ฉันหยุดหัวเราะไม่ได้เลย เมื่อได้รับออเดอร์พิเศษครั้งที่สี่ของวันนั้น
โดยปกติแล้ว อเทลิเย่จะได้รับออเดอร์เป็นจำนวนมากในแต่ละวัน และพนักงานของเราก็จะดูแลออเดอร์พวกนี้ แต่ถ้ามีออเดอร์เครื่องประดับแบบสั่งทำพิเศษ ออเดอร์พวกนั้นก็จะส่งตรงมาถึงฉัน
บนหน้าจอมีออเดอร์สั่งทำเครื่องประดับสองชิ้นจากผู้ช่วยของมาร์ค ซึ่งมีระบุในช่องสอบถามความชื่นชอบว่าให้ดู 'โดดเด่น' จากเครื่องประดับชิ้นไหน ๆ ของเรา จากนั้นเขาก็ลงท้ายด้วยคำว่า 'บอกราคามาเท่านั้น'
นับเป็นเรื่องปกติ มีแค่มาร์คเท่านั้นที่ทะนงตัวถึงขนาดทำให้คำขอฟังดูเป็นการดูถูกเหยียดหยามได้ ผู้ช่วยของมาร์คเป็นคนสั่งออเดอร์นี้ แต่ฉันแน่ใจว่าออเดอร์นี้ทำขึ้นในนามของมาร์ค ผู้ช่วยของเขาไม่มีปัญญาซื้อเครื่องประดับแบบสั่งทำพิเศษของอเทลิเย่ให้กับตัวเองได้หรอก
ฉันนั่งหมุนตัวอยู่บนเก้าอี้พร้อมกับผิวปาก "ได้เวลากอบโกยเงินอีกหลาย ๆ ล้านแล้วสิเนี่ย"
ฉันหันกลับไปที่หน้าจอโน้ตบุ๊ก อ่านประโยคสุดท้ายนั่นอีกครั้ง แล้วฉีกยิ้มกว้างกว่าเดิม "โอ๊ย จะตั้งใจตั้งราคาเลยค่ะ"
ทีแรก ฉันก็สงสัยนะว่าเขาจะซื้อของขวัญให้ใคร แต่แล้วก็มีเพียงเบลล่าเท่านั้นที่แวบเข้ามาในหัว "ว้ายยย" ฉันร้องกรี๊ดพลางเช็ดน้ำตาปลอม ๆ ที่พยายามจะไหลออกมาจากดวงตา เขาต้องการมอบเครื่องประดับแบบสั่งทำให้เธอพร้อมกันถึงสองชิ้นเลยเหรอ? น่ารักจริง ๆ เลย
ไม่มีวันไหนที่จะทำให้ฉันมีความสุขได้เท่ากับวันที่ได้รับออเดอร์จากมาร์คอีกแล้ว ได้เวลากอบโกยเงินของเขาเข้ากระเป๋าแล้วสิ เพราะอย่างไรเสีย ฉันก็ไม่ได้ค่าเลี้ยงดูจากเขาอยู่แล้ว
ในขณะที่ฉันกำลังนั่งหมุนเก้าอี้เล่น และคิดว่าจะเรียกเงินจากมาร์คเท่าไหร่ดีอยู่นั้น ฉันก็อดที่จะสังเกตเห็นสีบนผนังที่ดูสวยสะอาดและราคาแพง โทรทัศน์แบบฝังบนผนังรุ่นใหม่ล่าสุด เก้าอี้สุดหรูหรา...
ฉันหยุดหมุนตัวบนเก้าอี้และกวาดตามองไปรอบ ๆ ทุกสิ่งทุกอย่างดูเหมือนได้รับการดูแลเป็นอย่างดี ฉันรู้สึกอบอุ่นใจด้วยความขอบคุณ ถึงแม้ว่าฉันจะไม่ได้อยู่ที่นี่เป็นเวลานาน แต่เกรซก็ยังทำหน้าที่ดูแลบ้านให้ฉันอย่างไม่ขาดตกบกพร่อง เธอดูแลธุรกิจทั้งสองอย่างได้อย่างมีประสิทธิภาพด้วยตัวเอง ทั้ง ๆ ที่เธอควรปล่อยมือจากอเทลิเย่ไปได้ และมุ่งความสนใจไปที่แผนกแฟชั่นที่เธอจัดการดูแลได้เป็นอย่างดีด้วยซ้ำ
จากนั้น ฉันก็จดจำวันเกิดของเธอที่กำลังจะมาถึงได้ และคิดว่านี่คงเป็นเวลาที่เหมาะสม ที่ฉันจะมอบเครื่องประดับที่ทำขึ้นเป็นพิเศษให้ เพื่อเป็นของขวัญสำหรับการทำงานหนักและความช่วยเหลือรวมถึงเป็นของขวัญวันเกิดในเวลาเดียวกัน
ตอนนี้มีรายการเครื่องประดับที่สั่งทำพิเศษเพิ่มเข้าไปในคำสั่งซื้อที่รอดำเนินการอยู่ ฉันจึงตัดสินใจลงมือทำ
ขั้นแรกฉันลงมือร่างแบบเครื่องประดับสี่ชิ้นแรก ซึ่งเป็นของขวัญรับปริญญาสำหรับลูกสาวของลูกค้า ของมาร์ค และของเกรซ ซึ่งเครื่องประดับของเกรซนั้นดูโดดเด่นมาก จากนั้นฉันทำเป็นโมเดลสามมิติสำหรับเครื่องประดับทั้งสี่ชิ้น ฉันใส่ใจและให้เวลาเป็นพิเศษในการเลือกสีและอัญมณีสำหรับเกรซ เพราะฉันต้องการให้มันดูสมบูรณ์แบบที่สุด
หลายชั่วโมงต่อมา ฉันก็ทำการออกแบบเครื่องประดับทั้งสี่ชิ้นเสร็จ ฉันจึงเอนตัวพักบนเก้าอี้อยู่ครู่หนึ่ง พร้อมกับยิ้มชื่นชมผลงานของตัวเอง
ฉันพักสมองครู่หนึ่ง จากนั้นสั่งพิมพ์สิ่งที่ฉันออกแบบเอาไว้ แล้วเดินไปยังห้องปฏิบัติงาน พนักงานที่นั่นต่างทักทายฉัน ซึ่งฉันตอบรับการทักทายของพวกเขาด้วยรอยยิ้ม
ฉันสวมชุดเครื่องแบบสำหรับปฏิบัติงาน แล้วเริ่มลงมือทำงาน
หลายชั่วโมงต่อมาฉันถอดหมวกนิรภัยออกแล้วเปิดเครื่อง ฉันถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ และเอามือพัดหน้าให้ตนเอง
ฉันยืดเส้นยืนสายในขณะเดินออกไปที่ประตู ฉันหยิบขวดน้ำใบเล็ก ๆ ขึ้นมา แล้วดื่มไปเกือบครึ่งขวด ข้างนอกมืดแล้ว และฉันได้บอกลาพนักงานไปเมื่อหลายชั่วโมงก่อน
มันเป็นเช่นนี้เสมอ ฉันมักจะติดลมทุกครั้งที่ทำการออกแบบเครื่องประดับเหล่านี้
ฉันเดินกลับเข้าไปข้างใน เลือกจี้มาให้เกรซชิ้นหนึ่ง หรี่ตามองสิ่งที่ฉันออกแบบอย่างชื่นชม ฉันยิ้ม ความรู้สึกที่ทำได้สำเร็จผุดวาบขึ้นมาในตัวฉัน เป็นความรู้สึกที่ทั้งแปลกใหม่และคุ้นเคย ฉันถอนหายใจอย่างพึงพอใจ ฉันไม่ได้มีความรู้สึกแบบนี้มานานแล้ว
ฉันตบหลังให้ตัวเองในขณะตรวจดูของที่เหลือด้วย ฉันเก็บข้าวของพวกนั้นไว้ในกล่องเครื่องเพชรอย่างปลอดภัย ก่อนจะเลิกทำงานในวันนั้น
ฉันสวมเสื้อคลุมและหยิบกระเป๋าถือขึ้นมา ฉันปิดไฟในห้องควบคุมแล้วเดินไปที่ประตู และใช้โหมดไฟฉายจากโทรศัพท์ส่องไปตามพื้นที่การทำงานที่มืดมิดอยู่ในตอนนี้
ฉันกรีดร้องออกมาเล็กน้อย หยุดเดินอย่างกะทันหัน กระเป๋าถือของฉันตกลงบนพื้น แล้วมีเสียงกระแทกมือของฉันดังโครม ในขณะที่มีการกระแทกประตูให้เปิดออกอย่างกะทันหัน พร้อมกับมีเงาดำวิ่งเข้ามา
“ซิดนีย์!"
ฉันทิ้งไหลลู่ลงและเกือบจะนั่งทรุดลงกับพื้น ฉันถอนหายใจด้วยความโล่งอก
“เกรซ!” ฉันเรียกชื่อเธอด้วยน้ำเสียงตักเตือน ฉันส่องไฟฉายไปที่ใบหน้าของเธอ เธอยิ้มกว้าง เห็นได้ชัดว่าเธอมีสีหน้าตื่นเต้นเป็นอย่างมาก "ตื่นเต้นอะไรหนักหนาเนี่ย?” ฉันถามในขณะที่เธอเดินเข้ามาใกล้ ๆ
“มากับฉันนี่" เธอจับมือฉันแล้วลากตัวออกไปข้างนอก
“เธอต้องไม่เชื่อแน่ ๆ เลย ฉันเจอผู้ชายโคตรหล่อที่บาร์ด้วย" เธอพูดพึมพำในขณะที่ฉันล็อกประตู "แล้วรู้อะไรไหม? เขาเป็นคนอิตาเลียน" เธอกระโดดตัวลอยทันทีที่พูดจบ เท้าของเธอลอยขึ้นจากพื้นถึงสองสามนิ้วเลย
เธอคว้ามือฉันมาจับไว้ทันทีที่ฉันล็อกประตูเสร็จ "ฉันกลับมาพาตัวเธอไปเป็นพิเศษเลยนะ เพื่อนหญิงพลังหญิงต้องช่วยกัน จริงไหม?!”
ฉันหัวเราะให้กับความเล่นใหญ่ของเธอ ความตื่นเต้นทั้งหมดนี้เป็นเพราะเธอเจอหนุ่มอิตาเลียนสุดหล่ออย่างนั้นเหรอ? แต่ฉันก็ดึงเธอเข้ามาใกล้ ๆ แล้วหอมแก้มเธอ
“มาเร็ว"