2 ไม่ตรงไทป์

วันต่อมา

น้ำหนึ่งตื่นตั้งแต่เช้าล้างหน้าเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วลงไปเข้าครัวทำอาหารอย่างเช่นทุกวัน ในหนึ่งอาทิตย์ก่อนหย่านี้เธอจะทำหน้าที่ภรรยาที่ดี ถึงแม้ว่าอีกไม่กี่วันเธอกับเขาจะต้องหย่ากันแล้ว

เวลาต่อมา

เมื่อน้ำหนึ่งทำอาหารเสร็จสรรพก็ออกมาจากครัว เมื่อเห็นคนตัวสูงลงบันไดมาจึงเอ่ยออกไปด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ทว่านัยน์ตาฉายแววความเศร้าโศก

“พี่ลีออนคะ หนึ่งทำอาหารเสร็จแล้ว พี่จะทานเลยไหมคะ”

“อืม” เขารับคำด้วยสีหน้าเคร่งขรึมแล้วหย่อนตัวนั่งที่โต๊ะอาหาร จากนั้นร่างเล็กจึงเข้าครัวไปยกของกินออกมาวาง

เมื่ออาหารทุกอย่างถูกวางบนโต๊ะเรียบร้อยแล้ว น้ำหนึ่งก็หย่อนสะโพกนั่งฝั่งตรงข้ามก่อนที่ทั้งสองจะรับประทานกันไปอย่างเงียบๆอย่างเช่นตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมา

วันต่อมา

ไนท์คลับแห่งหนึ่ง

วันนี้ลีออนได้โทรชวนเตชินที่เป็นเพื่อนสนิทกันมาตั้งแต่มัธยมให้ออกมาดื่มอย่างเช่นหลายๆครั้งที่ผ่านมา

“มึงแน่ใจแล้วเหรอว่าจะหย่ากับน้ำหนึ่ง” เมื่อลีออนบอกเตชินว่าจะหย่าในอีกไม่กี่วันนี้ เตชินก็เอ่ยถามทันที

“มึงก็รู้ว่ากูอยากหย่าตั้งนานแล้ว ถ้าไม่ติดอยู่ที่คุณย่า” เขาพ่นควันบุหรี่ออกมาจากจมูกสันเป็นคมแล้วพูดออกไป

“มึงอยู่กับน้ำหนึ่งมาตั้งหนึ่งปี มึงไม่มีความรู้สึกอะไรกับเธอเลยเหรอ”

“กูไม่เคยมีความรู้สึกอะไรกับเขา” เขาตอบแบบไม่ต้องคิด แต่งงานกันเพราะการถูกจับคลุมถุงชน จะให้รู้สึกยังไง

“มึงไม่รู้สึกหวั่นไหวกับเขาบ้างเลยเหรอ น้ำหนึ่งสวยขนาดนั้น”

“ถึงจะสวย แต่กูไม่ชอบผู้หญิงไทป์นั้น” เขาไม่ชอบผู้หญิงหวานๆแบบเธอ แต่เขาชอบผู้หญิงที่ดูปราดเปรียวและเซ็กซี่นิดหน่อย

“น่าเสียดายว่ะ ผู้หญิงสวยๆแบบนั้นแต่กลับต้องเป็นหม้ายเพราะผัวทิ้งตั้งแต่ยังสาว แต่กูว่าน้ำหนึ่งคงเป็นหม้ายได้ไม่นานหรอก เดี๋ยวก็มีหนุ่มๆมาตามจีบกันตรึมแน่นอน”

“…” ลีออนที่ได้ยินเตชินพูดอย่างนั้นก็ไม่ได้ใส่ใจเมื่อคิดว่าถ้าจะมีผู้ชายมาจีบเธอ ถ้าหย่ากับเขาแล้ว ใครจะจีบก็จีบไป เพราะเธอไม่ได้เป็นอะไรกับเขาแล้ว

“หลังจากหย่าแล้ว มึงจะหาเมียใหม่เลยไหมวะ”