บทที่ 10

ฉันหวังว่าจะไม่มีใครรับสาย แต่เมื่อฉันโทรหาพี่ชาย ไม่ว่าเวลาไหนของวัน เขาก็จะรับสายของฉันเสมอ ไม่มีข้อยกเว้น

Ning Zhiyuan เปิดทีวีเพื่อดู แต่กดปุ่มปิดเสียง

มีสายเข้าจากอีกฝั่งของโทรศัพท์

ฉันรู้สึกประหม่ามากขึ้นเรื่อยๆ

"น้องสาว."

ทันใดนั้นโทรศัพท์ก็เชื่อมต่อและเสียงที่ทุ้มและแม่เหล็กของน้องชายฉันก็มาจากที่นั่น ฉันมองไปที่ Ning Zhiyuan โดยไม่รู้ตัว

Ning Zhiyuan ยังคงดูทีวีต่อไปราวกับว่าเขาไม่เห็น

แต่เขากำลังฟังอยู่อย่างแน่นอน

“รบกวนคุณหรือเปล่า”

ฉันกำลังจะลุกไปห้องน้ำเพื่อจะพูด แต่ Ning Zhiyuan ดึงฉันไว้และฉันก็นั่งลง

เสียงร่าเริงของน้องชายดังมาจากอีกฝั่งของโทรศัพท์: "ไหนล่ะพี่สาว กลับไปไม่โทรหาสองสามครั้งเลย ยุ่งมากเลยเหรอ? คุณคิดถึงฉัน?"

ทันทีที่ฉันโทรหาน้องชายของฉันก็เริ่มทำตัวเหมือนเด็กกับฉัน

ฉันคุ้นเคยกับใครตั้งเขาเป็นน้องชายของฉัน

พูดเสมอว่าเขายากจน

แต่คราวนี้ไม่พูดแล้ว

“ฉันยุ่งนิดหน่อย ฉันทำความสะอาดบ้านมาสองสามวันแล้ว อีกอย่างฉันมีธุระกับคุณ”

ความฉลาดของน้องชายไม่มีใครเทียบได้ และทันใดที่เขาได้ยินเสียงหวือหวา ที่นั่นมีความเงียบเล็กน้อยและพูดว่า: "เกิดอะไรขึ้น"

“พี่เขยของคุณถามว่าคุณจะกลับมาเมื่อไหร่และอยากให้เลี้ยงอาหารค่ำคุณ”

"..."

โทรศัพท์ยิ่งเงียบไม่มีเสียงเลย

Ning Zhiyuan เอาโทรศัพท์มือถือของฉันแนบหูโดยตรง: "ถ้าคุณไม่มีเวลา ฉันรอคุณกลับมาจากวันหยุดได้"

ฉันกังวลเล็กน้อยและไม่รู้ว่า Ning Zhiyuan กำลังจะทำอะไร

“เอาโทรศัพท์ให้น้องสาวฉัน”

ยินดี ฉันได้ยินหมดแล้ว

Ning Zhiyuan ไม่ได้ให้โทรศัพท์ฉันทันที ฉันอธิบายทันที: "ให้ฉันมา เขาอาจมีบางอย่างต้องทำ ฉันจึงบอกคุณไม่ได้"

Ning Zhiyuan ยื่นโทรศัพท์ให้ฉัน และฉันก็ถือโทรศัพท์ทันทีและพูดว่า "พี่เขยของคุณแค่ต้องการเลี้ยงอาหารค่ำคุณ"

“จริงๆ ฉันจะตรวจสอบข้อตกลง และถ้าฉันมีเวลา ฉันจะกลับไป

น้องสาว! "

"อา?"

ฉันตกตะลึงเล็กน้อยและรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติกับน้องชายคนเล็กของฉัน

“ไม่มีอะไรหรอก ฉันจะตื่นทีหลัง อย่าพูดถึงเรื่องนี้เลย เราจะติดต่อคุณทีหลัง”

“ก็คุณยุ่งอยู่”

ฉันวางสายและมองไปที่หนิง จื่อหยวน: "เขายังเด็ก คุณไม่ค่อยได้ติดต่อกับเขามากนัก ไม่ต้องกังวลไป"

“ไม่ใช่ว่าฉันสนใจเขา แต่เขาสนใจฉันต่างหาก”

Ning Zhiyuan เงยหน้าขึ้นมองฉันแล้วหันไปที่ทีวี

หากคุณเดินตามเขาและหยุดพูด แสดงว่าเขาโกรธมากและเมื่อเขาโกรธมาก เขาจะไม่พูดอะไรสักคำ

ฉันนั่งบนโซฟาและมองไปที่ Ning Zhiyuan หายากที่เขาเงียบและไม่ทำอะไรเลย

แต่ยิ่งเขาเป็นแบบนี้ฉันก็ยิ่งไม่สบายใจและฉันรู้สึกอยู่เสมอว่ามีบางอย่างรอฉันอยู่และมันก็ยังเป็นเรื่องเลวร้ายอยู่อย่างนั้น

ทีวีส่วนใหญ่ที่ Ning Zhiyuan ดูคือฉันไม่ชอบดู เขากังวลมากเกี่ยวกับข่าวการเมืองและการเงินเหล่านั้น แต่ฉันไม่ค่อยได้ดูมากนัก

พอนั่งได้สักพักก็ง่วงเลยเอนตัวลงนอน

ฉันไม่รู้ว่าทำไมฉันถึงกลับขึ้นไปชั้นบน แต่เมื่อฉันตื่นขึ้น ฉันอยู่ในห้องของ Ning Zhiyuan และกำลังนอนหลับอยู่บนเตียงของเขา

เห็นเขาหลับไปฉันจึงลุกจากเตียงเงียบๆอาจเป็นเพราะอากาศร้อนเหนียวตัวไปหมดเลยต้องอาบน้ำ

ฉันกลับห้องไปหยิบชุดนอนแล้วลงไปอาบน้ำข้างล่าง

แต่เมื่อฉันกลับมา Ning Zhiyuan ได้ตื่นขึ้นแล้ว