บทที่ 15

หลังจาก Shen Lanzhi จากไป ฉันเหลือบดูหมายเลขโทรศัพท์บนนามบัตรของ Shen Lanzhi แล้วเก็บมันไว้

ฉันไม่คาดคิดจริงๆว่าเมื่อฉันกลับมา ฉันกลายเป็นกังวลสำหรับคนอื่นๆ

ในที่สุดวันก็ผ่านไปก่อนที่ฉันจะโทรหาพี่ชายของฉัน

เขารับโทรศัพท์และถามฉันว่า "หนิง จื่อหยวน ไปแล้วเหรอ"

"คุณไม่ต้องการเรียก Ning Zhiyuan Ning Zhiyuan เขาก็เป็นพี่เขยของคุณด้วยใช่ไหม"

เมื่อฉันเตือนเขา น้องชายพูดว่า "เขาเป็นพี่เขยของฉันหรือ"

"..."

ผมพูดไม่ออกอยู่พักหนึ่ง มันก็มาอีก เขาพูดไม่ถูกเลย

“ถ้าเธอต้องการ ฉันจะวางสาย เพื่อไม่ให้เธอไม่พอใจ โอเคไหม”

ฉันแสร้งทำเป็นโกรธเล็กน้อยและน้องชายของฉันก็พูดว่า "ลืมมันไปเถอะ อย่าพูดเรื่องนี้เลย เราพูดเรื่องอื่นเถอะ"

“อืม ฉันมีอีกเรื่องจะบอก”

“พี่สาวคนนั้นจะพูดก่อน”

“พี่เขยของคุณอยากจะเลี้ยงคุณในมื้อค่ำ คุณคิดอย่างไร”

“เธอว่าไงนะ เขาชวนฉันกินอะไร ตัวที่บินว่ายอยู่ในน้ำหรือตัวที่วิ่งอยู่บนพื้นดิน”

"..."

เครื่องบิน รถถัง เรือดำน้ำ?

“เขาทำให้คุณลำบากหรือเปล่า”

น้องชายรีบถามฉัน ฉันก็บอกว่า "ฉันก็ไม่ใช่เด็กเหมือนกัน ทำไมเขาถึงทำให้ฉันลำบากใจ คุณมักจะพูดไร้สาระ และฉันก็ไม่รู้จะบอกคุณยังไง

ครั้งล่าสุดที่ฉันไปหาคุณ เขาบอกว่าจะให้ฉันกลับมาในอีกสองเดือน แต่คุณยืนกรานที่จะเลื่อนฉันออกไปสี่เดือน และคุณต้องการให้ฉันหย่า ดังนั้นเขาจึงไม่พูดอะไรเลย ใช่ไหม? "

“เธอไม่อยากไปต่างประเทศเหรอ เขาสบายใจได้เหรอ ฉันไม่ได้ไปกับเธอตอนที่ฉันมาที่นี่ และฉันก็ไม่กลับไปจนกว่าจะสี่เดือนก่อน ฉันไม่เห็นเขาโทรมาเหรอ เขาไม่’ ก็ไม่มารับเหมือนกัน”

"เราตกลงที่จะให้วันหยุดกับฉัน"

“คุณเป็นภรรยาของเขา เขาไม่ต้องการคุณเหรอ”

“คิดว่าฉันจะคุยกับคุณได้ไหม”

"หวังว่าอย่างนั้น."

“คุณยังไม่ได้พูดอะไรเกี่ยวกับมื้ออาหารเลย”

“พี่ไม่มีเวลา พี่คิดถึงพี่ มีแฟนแล้วนี่ พี่อยากให้พี่ดู”

"แฟน?"

ฉันรู้สึกทึ่งและดีใจมากยิ่งขึ้น

ในวัยยี่สิบของคุณ ถึงเวลาตกหลุมรัก

"อืม"

“เพิ่งกลับมาทำไมไม่บอก”

“ฉันเพิ่งวางแผนว่าเกิดอะไรขึ้นในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา น้องสาว มาดูสิ”

“ไม่เป็นไร ถ้าคุณชอบ ฉันจะดูอะไร คุณไม่อยากแต่งงานกับฉัน”

“ไม่เป็นไร ถ้าน้องสาวฉันไม่ชอบก็ลืมมันไปซะ”

"คุณมันบ้า บ้าบอ ยังไงก็ตาม เธอสวยไหม" ฉันแทบรอไม่ไหวที่จะเจอผู้หญิงคนนี้

น้องชายบอกว่า "มาเลย ฉันจะจองตั๋วให้"

“ซีแนน...”

“พี่สาว ผมคิดถึงคุณมาก!”

“คุณอายุสามขวบ คุณเป็นน้องชายของฉัน ใครก็ไม่รู้คิดว่าคุณกับฉันเป็นแฟนกัน เราเพิ่งแยกทางกันได้ไม่กี่วัน ไม่เจอกันเป็นปี แล้วคุณล่ะ” ไม่เหมือน."

“อดีตก็คืออดีต จะเหมือนเดิมได้ไหมพี่ เดี๋ยวผมจองตั๋วเครื่องบินให้นะครับ”

“ฉันอยากจะบอกพี่เขยของคุณว่าเขาอาจจะไม่เห็นด้วยเมื่อเขาเพิ่งกลับมา”

“แล้วฉันจะโทรหาเขา”

น้องชายก็ใจสั้นบอกว่าลมฝน

“ฉันจะบอกว่าโอเคไหม?”

"ค่อยยังชั่วหน่อย"

น้องชายโตขึ้นและเขารู้สึกแตกต่างจากเมื่อก่อนคำพูดของเขาครอบงำมากและเขาไม่สามารถปฏิเสธได้เลย

ครั้งนี้เมื่อฉันกลับมา เขาบอกฉันว่าเขาหย่ากับการแต่งงาน ขายบ้าน และจะไม่กลับมาอีก

ไม่เห็นด้วยแต่คิดในใจ

ตอนนี้ฉันหย่าแล้ว การจากไปเป็นเรื่องปกติ