บทที่ 3

Ning Zhiyuan พบร้านอาหารใกล้ ๆ ซึ่งถือว่ามีระดับ แต่ก็ยังไม่ตรงตามข้อกำหนดของ Ning Zhiyuan แววตาที่แสดงความขยะแขยงแสดงให้เห็นว่าสุขอนามัยไม่ได้มาตรฐาน

เราสั่งโจ๊กสองมื้อ กระเพาะและลำไส้ของ Ning Zhiyuan ไม่ค่อยดี

Ning Zhiyuan ไม่ได้กินอะไรมาก เหลืออีกมาก

"ฉันต้องการแพ็ค"

หลังจากฉันกินเสร็จ ฉันบอกหนิงจื่อหยวน แต่เขาไม่ตอบ พอฉันไปเช็คเอาต์ ฉันขอให้คนจัดกระเป๋าให้ฉัน ขณะที่ฉันเดิน หัวใจของฉันก็แทบกระอักเลือด ผู้ว่าราชการผู้สง่างาม คุณต้องการให้ฉัน ปฏิบัติต่อคุณสำหรับอาหารค่ำ

สิ่งที่เกลียดที่สุดคือฉันใช้เงินทั้งหมดนี้อย่างฟุ่มเฟือย

ในฐานะภรรยาของผู้ว่าฯ ฉันออกไปทำงานไม่ได้ และไม่มีวุฒิบัตร ฉันสงสัยว่าครูใหญ่กดดัน Ning Zhiyuan ให้มอบประกาศนียบัตรมหาวิทยาลัยให้ฉัน หรือ Ning Zhiyuan กดดันครูใหญ่ไม่ให้ออกใบรับรองให้ฉัน

น้องชายของฉันต้องการค่าเล่าเรียนมาก เขาเคยนอนกับฉันและจะให้เงินฉัน ปัญหาคือค่าเล่าเรียนของพี่ชายฉันแพงมากและโดยพื้นฐานแล้วเหลือไม่มาก

เมื่อฉันกลับถึงบ้านก็เป็นเวลาเที่ยงคืนแล้ว ฉันมองดูแม่ที่น่าสงสารของฉัน และฉันก็เริ่มมีปัญหา

“คุณอยากอยู่กับผมไหม”

นี่คือความหมายของการเห็น Ning Zhiyuan ถอดเสื้อผ้าของเขา

"เลขที่?"

"..."

ไม่แน่นอน เนื่องจากเราหย่าร้างกัน เราจึงอยู่ด้วยกันไม่ได้ แต่ฉันพูดอย่างนั้นไม่ได้

แม้ว่าเขาจะพูดออกไป แต่ก็ยังไม่สามารถเปลี่ยนใจของ Ning Zhiyuan ได้

Ning Zhiyuan นั่งลง หยิบกระเป๋าเงินออกมา หยิบบัตรธนาคารออกมาแล้ววางบนโต๊ะ: "นี่คือค่าเล่าเรียนสำหรับน้องชายของคุณในช่วงสองสามเดือนนี้"

ฉันเหลือบมองการ์ดด้วยความละอายใจที่จะพูด

“คุณรู้รหัสผ่าน นี่คือบัตรเบิกเกินบัญชี เพียงพอที่จะจ่าย 200,000 หยวนต่อเดือน”

Ning Zhiyuan เป็นคนรวย เงินสองแสนบาทสำหรับเขาสำหรับเขา แต่เงินสองแสนสำหรับฉันคือตัวเลขทางดาราศาสตร์

ฉันอยากจะปฏิเสธ แต่ฉันขาดเงิน เดิมทีน้องชายของฉันกำลังจะเรียนจบ ฉันจึงแอบกลับมาครั้งนี้เพื่อขายบ้านหลังเก่าที่พ่อแม่ทิ้งไว้และนำเงินมาให้น้องเรียนจบ อย่างไรก็ตาม เขามา... ฉันขายบ้านภายใต้จมูกของเขาไม่ได้สักระยะหนึ่งแล้ว

“ฉันจะหาทางคืนเงินให้คุณ”

ฉันยังคงอดไม่ได้ที่จะพูดว่า Ning Zhiyuan ปลดกระดุมแขนเสื้อของเขา: "มันยังคงเหมือนเดิม ครั้งละหนึ่งแสน"

ฉันตกตะลึงไปครู่หนึ่งโดยไม่รู้ตัว แต่แล้วก็ส่ายหัวทันที

Ning Zhiyuan ขมวดคิ้ว: "ตอนนี้พี่ชายของคุณมีส่วนร่วมในการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ เขาสามารถทำมันได้โดยไม่ต้องใช้เงิน?"

"คุณให้ฉันยืม ฉันจะให้ดอกเบี้ยแก่คุณ" ฉันคิดว่า ถ้าพี่ชายของฉันทำสำเร็จ เขาก็จะมีเงินโดยธรรมชาติ

“ไม่ใช่ห้าร้อยสำหรับการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ และสิบล้านก็เท่ากัน คุณท่องได้ไหม คุณจะตอบแทนฉันได้อย่างไร”

"..."

ฉันรู้สึกละอายที่จะเงยหน้าขึ้นเมื่อ Ning Zhiyuan พูด

แต่ครั้งละ 100,000 แค่ 200,000 ต่อเดือน คำนวณผิดหรือเปล่า? มากกว่าสองครั้งในคืนเดียว... เขารู้วิธีนับจริงๆ...

อย่างไรก็ตาม ฉันไม่สามารถจ่ายคืนได้มากมายขนาดนั้น แต่มีวิธีเสมอ

"มาเลย"

Ning Zhiyuan เรียกฉันและตบต้นขาของเขา ฉันเดินไปนั่งลงตามที่เขาสั่ง

เขาวางมือบนหน้าอกแล้วจ้องมาที่ฉัน: "คุณกินยาคุมกำเนิดหรือยัง"

ฉันตกตะลึงอยู่พักหนึ่ง ฉันเงยหน้าขึ้นมองหนิง จื่อหยวน ทันใดนั้น ใบหน้าของฉันก็ร้อนผ่าว และฉันก็ยุ่งอยู่กับการส่ายหัว จากนั้นฉันก็ก้มหน้าลงราวกับว่าวันนี้ฉันไม่ได้กินข้าว