บทที่ 8

เมื่อฉันตื่นขึ้น Ning Zhiyuan ได้อาบน้ำแล้วไปนอนลง ส่วนฉันยังคงนอนขดอยู่บนโซฟา

ฉันลุกขึ้นไปอาบน้ำ ทำความสะอาด โซฟา เป็นเวลาสองทุ่มกว่าแล้ว

ฉันมึนงงเล็กน้อยเมื่อนึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นกับคุณในวันนี้และถอนหายใจ

สองปีจะนานเท่าไร สองปีแล้ว ข้าพเจ้าจะตายด้วยตัณหาหรือ?

เมื่อลงไปข้างล่าง ฉันลังเลว่าควรไปที่ห้องของ Ning Zhiyuan หรือกลับไปที่ห้องของฉันดี?

นี่คือวิลล่าส่วนตัวของ Ning Zhiyuan เราอาศัยอยู่ที่นี่เมื่อเราแต่งงาน

บ้านไม่ใหญ่แต่ก็พออยู่ได้

ร้อยตร.ว.ชั้นบนชั้นล่าง.

ลานกว้างพอและไม่มีคนอยู่รอบ ๆ ดังนั้นจึงเงียบพอ

ชั้นล่างเป็นพื้นที่โต้ตอบและพื้นที่รายวัน ชั้นบนเป็นพื้นที่พักผ่อน มีห้องนอน 2 ห้อง ห้องใหญ่ 1 ห้องและห้องทำงานขนาดใหญ่ 1 ห้อง

ตอนผมแต่งงาน ผมไม่ได้จัดห้องแต่งงาน ไม่มีรูปแต่งงาน ทุกอย่างเรียบง่าย

ตอนที่ฉันกับหนิง จื่อหยวนแต่งงานกัน เราอยู่คนละห้องกัน ส่วนฉันอยู่ห้องเล็กๆ

แม้ว่าจะมีรายใหญ่สองคน คนหนึ่งเป็นของ Ning Zhiyuan และอีกคนหนึ่งสงวนไว้

ตอนแรกฉันไม่รู้ว่าใครใหญ่ แต่มารู้ทีหลังว่าเป็นของ Ran Suxue หญิงชราของ Ning Zhiyuan

Ran Suxue ก็มาอาศัยอยู่ที่นี่ด้วย ฉันจำได้ว่าตอนที่ฉันกับ Ning Zhiyuan แต่งงานได้ครึ่งปี Ran Suxue เพิ่งกลับมาจากต่างประเทศ เธอบอกว่าเธอไม่มีที่อยู่และครอบครัวของเธอก็ไม่อยู่ที่นี่ ดังนั้น Ning Zhiyuan จึงต้องการ ให้เธออาศัยอยู่ที่นี่

ฉันอยู่ที่นั่นประมาณหนึ่งเดือน และจะไม่กลับไปจนกว่าโรงเรียนจะเปิด

และห้องใหญ่นั้นมีไว้สำหรับ Ran Suxue

ทนไม่ได้ที่จะย้อนอดีต ทำไมตอนนั้น โง่จัง ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเป็นมือที่สาม

พอเดินไปถึงประตูด้านในสุดเปิดประตูเดินเข้าไปก็พบว่าข้างในยังสะอาดอยู่ดูเหมือนทำความสะอาดอยู่เป็นประจำ

หลังจากเปิดไฟและมองดูแล้วฉันก็ไปพักผ่อน

นอนลง ฉันรู้สึกเหมือนฉันนอนไม่หลับ ฉันไม่ได้เข้านอนจนกระทั่งรุ่งสาง และฉันก็ได้ยินเสียงเคาะประตูหลังจากที่ฉันหลับไป

ฉันตื่นขึ้นด้วยความตกใจ ฉันนั่งบนเตียงและกระพริบตา ฉันเกือบลืมบ้านของฉันใน Ning Zhiyuan

"เปิดประตู."

ฉันงุนงงเมื่อได้ยินเสียงของ Ning Zhiyuan ที่ประตู ฉันจึงลุกจากเตียงไปที่ประตูแล้วเปิดประตูให้ Ning Zhiyuan

หนิงจื่อหยวนเห็นฉันขมวดคิ้วและชำเลืองเข้าไปในห้องของฉัน: "ใครบอกให้นายมานอน"

“งั้นฉันจะลงไปนอนโซฟาข้างล่าง”

ฉันหยิบผ้านวมและวางแผนที่จะออกไป Ning Zhiyuan ยืนอยู่ที่ประตูสวมชุดนอนตัวโปรด ฉันได้ยินมาว่า Ran Suxue ซื้อให้

เขาแต่งตัวสวยมาก ขาวเหมือนน้ำนม มุมสีเขียวมรกต และข้าวของราคาแพง

หลังจากใส่มาสามปี เขาชอบมันมาก

“อย่ากวนเลย นอนที่นี่เถอะ”

Ning Zhiyuan ปิดประตูและเดินไปที่เตียง ฉันยืนอยู่ที่ประตูพร้อมกับผ้าห่มในอ้อมแขนและมองไปที่เขา เขานั่งบนเตียงและมองดูเวลา: "คุณทำลายวันหยุดสุดสัปดาห์ที่ดี"

พูดจบฉันก็ไปนอน

ฉันยืนอยู่ข้าง ๆ และรู้สึกเหมือนเป็นคนโง่ และฉันรู้สึกว่า Ning Zhiyuan สามารถพูดเล่น ๆ ได้ การถูกทำลายโดยฉันหมายความว่าอย่างไร ฉันทำอะไรลงไป

เรา... ใครทำลายใคร?

เมื่อเห็นท่าทางดื้อรั้นของ Ning Zhiyuan ฉันก็ทนได้นิดหน่อยและฉันก็ไม่อยากนอนกับ Ning Zhiyuan ที่ใส่ชุดนอนมอมแมม

ฉันยืนอยู่สักพัก: "คุณจะนอนที่นี่กับฉันไหม"

Ning Zhiyuan สูดลมหายใจ: "เร็วเข้า"

จากนั้นฉันก็เดินกลับ เอาผ้านวมคลุมเขา แล้วยกผ้านวมไปด้านข้าง