ตอนที่ 11 ไม่มีพรนั้น

โศภิตาเพียงนั่งรถไปกับแทนไทย พวกเขาไม่ได้พูดคุยกันเลยตลอดทาง ไม่นานคนทั้งคู่ก็ไปถึงคฤหาสน์หลังเก่าของตระกูลฟากฟ้า

รสสุคนธ์ ฟากฟ้า อาศัยอยู่ในแถบชานเมือง เธอชอบความเงียบสงบ เธอมักจะนั่งสมาธิและสวดภาวนา มีผู้หญิงเพียงไม่กี่คนที่คอยอยู่เคียงข้างเธอ โศภิตาได้ยินเสียงไอของหญิงชราจากระยะไกล ใบหน้าของรสสุคนธ์ซีดเซียว เธอดูสุขภาพไม่ค่อยดีนัก เธอพูดกับแทนไทยอย่างเย็นชาว่า “รออยู่ที่ประตู” จากนั้นจึงพาโศภิตาเข้าไปข้างงใน

“ใครจะไปคิดว่าหลังจากฉันไปได้ไม่นาน จะเกิดเรื่องใหญ่ขนาดนี้ ครั้งนี้เธออกจะหุนหันพลันแล่นเกินไปนะ”

โศภิตารู้ว่าหญิงชรากำลังพูดถึงการหย่าร้างระหว่างเธอกับแทนไทย เธอค่อย ๆ ก้าวไปข้างหน้า เธอกุมมือที่เย็นเฉียบเป็นปกติของหญิงชราก่อนจะยิ้มเล็กน้อย “คุณรสสุคนธ์คะ คุณน่าจะยินดีกับฉันนะคะ ในที่สุดฉันก็ได้เป็นตัวของตัวเองแล้ว จริงไหมคะ”

หญิงชราเหลือบมองแทนไทยซึ่งอยู่ข้างนอกด้วยสายตาตำหนิเล็กน้อย เธอหันกลับมาพร้อมด้วยใบหน้าเศร้าเล็กน้อย “เจ้าแทนไทย เด็กโง่คนนั้น เจ้านั่นปล่อยภรรยาดี ๆ อย่างเธอไปได้ยังไง และเธอยังเรียกฉันว่า 'คุณรสสุคนธ์'!”

โศภิตาตกตะลึง เธอรู้สึกว่าน้ำตากำลังจะไหล “คุณย่า”

รสสุคนธ์ตบหลังมือของโศภิตา “โศภิตา ฉันเป็นพยานได้ถึงความรู้สึกที่เธอมีต่อแทนไทยในช่วงหลายปีที่ผ่านมา เธอจะปล่อยความรู้สึกเหล่านั้นทิ้งไปได้จริง ๆ เหรอ”

“หนูไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องปล่อยไป” โศภิตารู้สึกขมขื่นในใจ

แล้วถ้าฉันปล่อยไปไม่ได้ล่ะ พอก็คือพอ

หญิงชรากอดและตบหลังเธอเบา ๆ เพื่อเป็นการปลอบโยน “ฉันจะไม่โทษเธอที่หย่ากับแทนไทย ฉันรู้ว่าวันนี้จะต้องมาถึงไม่ช้าก็เร็ว เป็นแทนไทยเองที่โชคไม่ดีพอจะจะได้อยู่กับเธอ”

โศภิตาทิ้งตัวตัวเงียบ ๆ อยู่ในอ้อมแขนของรสสุคนธ์ ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา สำหรับครอบครัวฟากฟ้าแล้ว มีเพียงรสสุคนธ์ที่เคยแสดงความเมตตาต่อเธอ จารุณีและทินกรจะไม่กล้ายุ่งกับเธอเมื่อมีรสสุคนธ์อยู่ใกล้ ๆ และคนเหล่านั้นก็ต้องระมัดระวังเมื่ออยู่ใกล้ ๆ เธอ ดังนั้นโศภิตาจึงถือว่ารสสุคนธ์เป็นครอบครัวของเธอมานานแล้ว โศภิตาไม่เสียใจกับการหย่าร้างในครั้งนี้ แต่น่าเสียดายที่เธอจะไม่สามารถทำหน้าที่อย่างกตัญญูอยู่เคียงข้างรสสุคนธ์ได้

“โศภิตา ฉันเฝ้าดูแทนไทยเติบโตขึ้น ฉันเข้าใจบุคลิกของเขาดี ถ้าวันหนึ่งเขาต้องการเธอกลับมา เธอยังจะกลับมาหาเขาไหม” หญิงชรารู้สึกลังเลที่จะปล่อยหลานสะใภ้ที่ดีเช่นนี้ไป และเธอเองก็หวังว่าทั้งสองจะได้อยู่ด้วยกันในอนาคต

แต่โศภิตาไม่ใช่คนโง่ เธอรู้ว่าคนที่สามารถทำให้แทนไทยอ่อนลงได้มีเพียงทักษอรเท่านั้น ไม่ใช่เธอ

โศภิตาริมฝีปากกระตุก “แต่คุณย่าคะ แทนไทยไม่ได้รักหนู หนูน่าจะเข้าใจเรื่องนี้ตั้งแต่เมื่อหกปีก่อนแล้ว”