ตอนที่ 1010 นั่นคือทั้งหมด

อย่างไรก็ตาม รษิกาไม่รู้ว่าเจตนินรู้เรื่องในอดีตของเธอหมดแล้ว

นั่นคือเหตุผลที่เจตนินเลิกคิ้วขึ้นและมองดูครรชิตเมื่อเขาได้ยินเธอพูดปฏิเสธ

เป็นอีกครั้งที่ครรชิตรู้สึกไม่ยุติธรรมแทนเลอศิลป์

แม้ว่าเลอศิลป์จะป่วยขนาดไหนแต่เขาก็ยืนกรานที่จะช่วยเหลือรษิกาอย่างเต็มที่ ครรชิตจึงไม่เข้าใจว่าทำไมเธอถึงทำแบบนี้ได้ลงคอ

นอกจากนี้ เธอดูมีความลับมากเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของเธอกับเลอศิลป์ ราวกับว่าเลอศิลป์คือความอับอายขายหน้าของเธอ!

แม้เขาจะมีความคิดที่อยู่ในใจมากมายเพียงใด แต่ครรชิตก็ไม่สามารถแสดงความคิดเหล่านั้นออกมาต่อหน้าเจตนินได้เลย

“สมุนไพรพวกนี้หายากมาก คุณเลอศิลป์ได้เอาสมุนไพรที่เหลือเกือบทั้งหมดมาจากมโหสถกรุ๊ป”

หัวใจของรษิกาเต้นไม่เป็นจังหวะ แต่เธอก็บังคับตัวเองให้สงบสติอารมณ์อย่างรวดเร็ว

“ยังไงก็ฝากขอบคุณคุณเลอศิลป์ด้วยแล้วกัน…”

รษิกากังวลว่าเลอศิลป์ทำอย่างนี้เพื่อชดเชยให้เธอกับเรื่องในอดีตที่ผ่านมา

ดังนั้นเธอจึงไม่อยากรับของขวัญของเขา

และยิ่งไปกว่านั้น เพราะว่าเจตนินได้จัดเตรียมสมุนไพรไว้ให้เธออย่างเพียงพอแล้ว

ก่อนที่เธอจะพูดจบประโยค เจตนินก็พูดแทรกขึ้นมาทันที

“เนื่องจากนี้เป็นน้ำใจที่ดีจากคุณเลอศิลป์ ผมคิดว่าคุณควรจะรับมันด้วยความเต็มใจนะครับคุณรษิกา”

เจตนินมองรษิกาด้วยสีหน้าจริงจังก่อนจะพูดต่อ “งานวิจัยของเราจะมีความซับซ้อนมากขึ้นในอนาคต การมีสมุนไพรมากขึ้นก็ไม่ได้เสียหายอะไรนี่ครับ”

นี่มันของฟรีนะ ทำไมจะไม่เอาล่ะ?

รษิการู้สึกลังเลอีกครั้ง

ครรชิตรู้สึกทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว แม้ว่าเลอศิลป์จะป่วยแต่เขาก็ยังคิดถึงเธอและพยายามช่วยเหลือ แต่ตอนนี้เธอกำลังวางแผนที่จะไม่รับของจากเขา

ขณะที่ครรชิตกำลังจะอ้าปากพูด ในที่สุดรษิกาก็พยักหน้าตอบรับ

“ฝากขอบคุณคุณเลอศิลป์ที่เขามีน้ำใจต่อฉันด้วยนะคะ”

จากนั้นรษิกาก็พยักหน้าให้ครรชิตด้วยความขอบคุณ

ด้วยเหตุผลแปลกๆ ทำให้ครรชิตรู้สึกสับสนในใจ