ตอนที่ 1017 กลอุบายเล็กๆ น้อยๆ

ระหว่างนั้น ไอรดาเริ่มหิวจากการรอ เธอจึงออกมาจากห้องเอง

ทันทีที่เธอมาถึงชั้นล่าง เธอก็ได้ยินว่าอัญชสาอยากจะค้างคืนที่นี่

เสียงเตือนบางอย่างดังขึ้นในหัวของไอรดา เธอเดินเข้าไปยืนข้างๆ พ่อของเธอ

พ่อและคุณรษิกายังไม่คืนดีกัน และเธอคงจะโกรธมากขึ้นถ้ารู้ว่าคุณอัญชสากำลังจะค้างคืนที่นี่!

ที่แย่กว่านั้นคือไอรดากลัวว่าพ่อของเธอจะทำให้อัญชสากลายมาเป็นแม่ของเธอแทน

เด็กน้อยจ้องมองพ่อของเธอด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง เธอไม่กระพริบตาและถ่ายทอดความคิดของเธอออกมาโดยไม่พูดอะไรสักคำ

เลอศิลป์สบตากับไอรดาและลูบศีรษะของเธอเป็นเชิงปลอบโยน จากนั้นจึงหันไปมองอัญชสา

หัวใจของอัญชสาเต้นแรงเมื่อตระหนักว่าคำตอบของเลอศิลป์ไม่ใช่สิ่งที่เธออยากได้ยิน

“คุณควรไปโรงพยาบาลนะ ผมคงอธิบายให้แม่ฟังไม่ได้ถ้าอาการของคุณแย่ลง”

น้ำเสียงของเลอศิลป์ช่างเย็นชา

หลังจากที่เขาพูดจบ ชายคนนั้นก็ลุกขึ้นจากโซฟา

ไอรดาคว้าขากางเกงของพ่อเธอทันทีแล้วเดินตามหลังเขาไปอย่างใกล้ชิด

เมื่อมองดูพ่อและลูกสาวที่จากไป อัญชสาก็จ้องร่างเล็กๆ ที่อยู่ข้างๆ เลอศิลป์อย่างมุ่งร้าย

นังเด็กเวรนั่นอีกแล้ว!

ครู่ต่อมาอัญชสาก็หันไปมองเลอศิลป์ “คุณช่วยไปโรงพยาบาลกับฉันได้ไหม? เลอศิลป์ ฉันกลัวนิดหน่อย”

เลอศิลป์เหลือบมองเธอด้วยสายตาเยาะเย้ย แต่เมื่อพิจารณาดูแล้ว ก็พยักหน้าเงียบๆ

เพราะเธอล้มในบ้านของเขา เลอศิลป์จึงควรไปส่งเธอที่โรงพยาบาลเพื่อเป็นการแสดงความสุภาพเท่านั้น

"พ่อคะ!" ไอรดาดึงขากางเกงของพ่อเธอด้วยสีหน้าไม่เต็มใจ