ตอนที่ 102 เธอจะไม่มาเจอไอวี่อีก

บ่ายวันนั้น อัญชสาและจันทราไปเจอศศิตาที่ร้านกาแฟ

พวกเขารอที่โต๊ะริมหน้าต่างอยู่แล้วเมื่อศศิตามาถึง

“ขอโทษที่ให้รอนะ” ศศิตาขอโทษ ก่อนที่จะนั่งลงตรงข้ามพวกเขา

อัญชสายิ้มออกมาอย่างอ่อนโยน “เราเพิ่งมาถึงเองค่ะ นั่งก่อนนะคะ ฉันสั่งของหวานบางอย่างไปแล้ว หวังว่าคุณจะชอบนะคะ”

จากนั้น เธอทำท่าให้พนักงานมาเสิร์ฟของหวาน

ไม่นานนัก ของหวานอันแสนประณีตสองสามอย่างก็มาเสิร์ฟ

ศศิตายิ้มออกมาอย่างพึงพอใจ “โอ้โห ทำไมเธอช่างดีกับฉันแบบนี้นะอัญชสา เธอจำได้ด้วยว่าฉันชอบของหวานๆ เลอศิลป์ไม่เห็นจะใส่ใจเหมือนเธอเลย”

พวกเขาพูดคุยกันสักพักก่อนที่จันทราจะพูดถึงรษิกาขึ้นมา

“จริงสิ อัญชสาไปเยี่ยมคุณปู่อัครพลมาเมื่อวันก่อนและบังเอิญไปเจอผู้หญิงที่หย่ากับเลอศิลป์เมื่อหกปีที่แล้ว ทำไมผู้หญิงคนนั้นถึงได้กลับมาล่ะ? เธอรู้อะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้ไหม?”

รอยยิ้มของศศิตาหุบลง “รษิกาเหรอ? รษิกา จารุวิทย์น่ะนะ? กล้าดียังไงที่โผล่มาที่นี่? ฉันไม่รู้เลยนะถ้าเธอไม่บอกฉันเรื่องนี้!”

ก่อนหน้านั้น รษิกาได้ทิ้งข้อตกลงการหย่าร้างไว้และออกไปโดยไม่พูดร่ำลาใครสักคน ปีต่อมาไอรดาถูกส่งกลับไปหาตระกูลของพวกเขาโดยไม่มีผู้ปกครอง

ศศิตาโกรธทุกครั้งที่เธอนึกถึงอดีต รษิกากล้ากลับมาที่ชวาลาได้ยังไง?

จันทราแกล้งทำเป็นตกใจ “นี่เธอไม่รู้เรื่องอะไรเลยเหรอ? อัญชสาเจอเลอศิลป์ที่นั่นด้วยนะ เขาดูเหมือนจะญาติดีกับผู้หญิงนั้นด้วย ฉันคิดว่าเธออยากให้รษิกากลับมาเพื่อที่เธอจะได้ดูแลไอวี่เสียอีก”

ศศิตาขมวดคิ้วไม่พอใจ “เธอจะบ้าหรือไง! ถ้าฉันรู้ ฉันคงไม่อนุญาตให้เธอมาเจอไอวี่ด้วยซ้ำ!”