ตอนที่ 1104 คุณอยู่กับผมทั้งคืน

อัญชสาใช้เวลาทั้งคืนอยู่ในห้องพักแขกห้องเดิมที่เธอเคยอยู่เมื่อคราวก่อน

ขณะที่เธอเข้าไปในห้อง เธอก็อดไม่ได้ที่จะนึกถึงสิ่งที่เธอทำไว้ในครั้งนั้น

บางทีฉันก็คิดว่าจะใช้วิธีการเดิมสั่งสอนนังเด็กบ้านั้นอีกสักที จะได้รู้ไปว่าเธอจะกล้าไม่เชื่อฟังอยู่อีกหรือเปล่า!

แต่มันก็เป็นแค่ความคิดชั่วครู่เท่านั้น เพราะเธอกลัวเหลือเกินว่าเลอศิลป์จะรู้เรื่องนี้

ตอนนี้เธอมีความหวังแล้ว เธอจะไม่ให้อภัยตัวเองเลยถ้าเกิดต้องเสียโอกาสนี้ไปเพราะเธอทำผิดพลาดอีกครั้ง

ขณะที่อัญชสานอนลงบนเตียง ภาพในห้องนอนเลอศิลป์เมื่อครู่นี้ก็เล่นวนซ้ำอยู่ในหัว

ฉันใกล้จะได้เป็นคุณนายบ้านนี้อยู่แล้ว! ถ้าครรชิตไม่โผล่มาล่ะก็!

อัญชสาไม่ยอมนอนตลอดทั้งคืน เธอรอให้ครรชิตเข้ามาบอกเธอว่าเลอศิลป์ตื่นแล้ว

เธอไม่คิดเลยว่าจะต้องรอจนพระอาทิตย์ขึ้น แต่เขาก็ยังไม่มา

ท่าทีที่ครรชิตมีต่อเธอเมื่อคืนนี้ทำให้อัญชสากัดฟันแน่น เธอลุกจากเตียงไปล้างหน้าล้างตาก่อนจะเดินไปเคาะประตูห้องเลอศิลป์

“เลอศิลป์คะ คุณตื่นหรือยัง? นี่ฉันเองนะคะ อัญชสา”

ไม่นานนัก เธอก็ได้ยินเสียงฝีเท้าภายในห้อง

ครรชิตเปิดประตูมาทักทายคนที่ยืนอยู่ข้างนอกอย่างสุภาพ “คุณอัญชสา คุณเลอศิลป์ยังไม่ตื่นเลยครับ ถ้าคุณตื่นแล้ว จะกลับบ้านไปก่อนก็ได้นะครับ”

อัญชสาขมวดคิ้ว “ถ้างั้น ฉันก็จะรอจนกว่าเลอศิลป์จะตื่นก่อนกลับบ้าน ไม่งั้นฉันคงเป็นห่วงเขาแย่”

“อีกไม่นานจะมีการประชุมที่บริษัท นี่ก็ใกล้ถึงเวลาที่คุณเลอศิลป์จะต้องเดินทางไปที่บริษัทหลังจากเขาตื่นแล้วนะครับ” ครรชิตโกหกหน้าตาย

จะพูดอีกอย่างก็คือ เขากำลังบอกอัญชสาว่าไม่ต้องอยู่รอเพราะเจ้านายเขาไม่มีเวลาให้เธออยู่แล้ว

แต่เธอก็ไม่ได้รับรู้ถึงข้อความนัยๆ นั้นเลย เพราะเธอยังคงพยายามเข้ามาในห้องนอนต่อไป

ขณะที่ครรชิตพูดอยู่นั้น เลอศิลป์ก็ยังคงหลับอยู่บนเตียง

คิ้วของเขาขมวดเข้าหากันแน่น เป็นไปได้ว่าเพราะอาการเมาค้าง

“เลอศิลป์คะ” อัญชสาเรียกเขาอย่างระมัดระวังถึงสองครั้ง