ตอนที่ 1118 เด็กๆ มักจะเป็นเช่นนี้

รษิกาตัวแข็งทื่อด้วยความตกใจเมื่อเธอได้ยินเช่นนั้น

เธอรู้ดีว่าอชิกับเบนนี่ชอบเลอศิลป์มากแค่ไหน

เป็นธรรมดาที่พวกเขาจะรู้ว่าเธอไม่ได้เจอกับเลอศิลป์เลยตั้งแต่เรื่องระหว่างพวกเขานั้นแย่ลง

เช่นนั้นแล้ว รษิกาจึงแปลกในที่เห็นพวกเขาดื้อรั้นกับเรื่องนี้

ในตอนนั้นเอง เธอถึงกับสงสัยว่ามันจะดีกว่าไหมหากปล่อยให้อชิกับเบนนี่ไปกับเลอศิลป์แทน

แต่เธอก็เลิกคิดแบบนั้นไปอย่างรวดเร็ว

ฉันทำงานหนักมาตลอดหลายปีก็เพื่อให้มีชีวิตสุขสบายกับอชิและเบนนี่! ถ้าฉันต้องเสียพวกเขาไปก็เท่ากับที่ทำมาทั้งหมดมันสูญเปล่าน่ะสิ!

หลังจากใช้เวลาคิดอยู่สักพัก รษิกาก็โน้มตัวลงมาลูบหัวเบนนี่

“อย่าพูดแบบนี้อีกนะ โอเคไหม? คุณเลอศิลป์เป็นพ่อของไอวี่ ส่วนลูกสองคนนั้น… คือลูกก็จะได้มีพ่อเป็นของตัวเองในสักวันหนึ่ง” เธอกล่าวโดยมีสีหน้ารู้สึกผิด

เบนนี่ขมวดคิ้วและดูเหมือนว่าเขามีอะไรจะพูดคัดค้าน

“แม่รู้ว่าลูกสองคนไม่ชอบคุณเจตนิน แต่ไม่ต้องห่วง เขากับแม่เป็นแค่หุ้นส่วนกันเท่านั้น แม่จะไม่ให้ลูกต้องเรียกเขาว่า ‘พ่อ’ หรืออะไรอย่างอื่นเลย” รษิกาเสริมพลางยิ้ม

แต่ฉันต้องการแค่พ่อเท่านั้น!

ก่อนที่เบนนี่จะพูดสิ่งที่คิดออกมา อชิก็ตัดบทเขาไปก่อน “เข้าใจแล้วครับแม่ วันนี้เพื่อนในห้องเรียนเราคนนึงมาถามเรื่องไอวี่ เบนนี่ก็เลยอารมณ์ไม่ค่อยดีเพราะเขาห่วงไอวี่มาก ขอเวลาเราสักนิดนะครับ เดี๋ยวเราก็ดีขึ้น”

จากนั้นอชิก็มองเบนนี่เป็นการเตือน ซึ่งทำให้เบนนี่เงียบไปในทันที

สายตาของรษิกาเศร้าหมองขึ้นเมื่อเธอได้ยินลูกเอ่ยถึงไอรดา “คุณเลอศิลป์จะดูแลไอวี่เป็นอย่างดี ลูกสองคนไม่ต้องห่วงเธอเลยสักนิดจ้ะ”

อชิพยักหน้าอย่างว่าง่าย “ผมจะคุยกับเบนนี่เรื่องนี้เองครับ แม่ลงไปข้างล่างก่อนเถอะ คุณเจตนินรออยู่”