ตอนที่ 1163 มีความสุข

พอมาถึงทางเดินที่อากาศถ่ายเทมากขึ้น เจตนินถามรษิกาเกี่ยวกับอาการของเธอด้วยความกังวล “คุณรู้สึกยังไงบ้าง?”

เขาอยู่ใกล้กับขวดแก้วที่เปิดอยู่เช่นกัน แต่อาการเป็นพิษของเขาไม่รุนแรงมากนักเพราะเขาตอบสนองได้ทันเวลา

รษิกาปวดหัวมาก แต่เธอยังฝืนตัวเองเพื่อไม่ให้เวียนหัว เมื่อมองไปที่ทางเข้าของสถาบันวิจัย เธอก็ถามว่า “ทุก… ทุกคนออกจากตึกแล้วใช่ไหม?”

ก๊าซมีพิษมากและกระจายอย่างรวดเร็ว

เธอกลัวว่าจะมีนักวิจัยคนอื่นโดนสารพิษด้วยเช่นกัน

สายตาของเธอยังคงเป็นห่วงคนอื่นๆ เธออยู่ในสภาพที่อ่อนแอจนทำให้เจตนินสงสารเธอ “คุณหมอคมสันพาอพยพออกไปแล้ว ไม่ต้องห่วงนะ”

หลังจากตอบเธอ เขาก็จับข้อมือของเธอเพื่อตรวจสอบอาการ

รษิกาอยากหลีกเลี่ยงการสัมผัสทางกายภาพตามสัญญชาตญาณ แต่เธอไม่มีแม้แต่เรี่ยวแรงที่จะยกแขน

“มีบางอย่างผิดปกติกับปฏิกิริยานี้ ก๊าซพิษนี้ไม่ควรจะเกิดขึ้นไม่ว่าการทดลองของเราจะผิดพลาดแค่ไหนก็ตาม” เจตนินอธิบายการทดลองให้เธอฟังอย่างละเอียด

แน่นอนว่าเธอก็รู้สิ่งนั้นเช่นกัน แต่เธอไม่มีแรงที่จะพูดเรื่องนั้นกับเขาในตอนนี้

ไม่นานนัก คมสันก็เริ่มนำกลุ่มนักวิจัยออกไปจนเกือบหมด เหลือแต่นักวิจัยที่มากประสบการณ์ไว้สองสามคนเพื่อรับมือกับสถานการณ์ฉุกเฉิน

พวกเขายืนล้อมรษิกาไว้ขณะที่พูดคุยกันอย่างเผ็ดร้อน

“คุณหมอรษิกาเป็นยังไงบ้าง?”

“การทดลองที่ดูอันตรายแบบนี้ควรทำในห้องปฏิบัติการที่กำหนดไว้ไม่ใช่เหรอ? วันนี้มันเกิดอะไรกันขึ้น? ก๊าซพิษนี้มันมาจากไหน?”

คำถามมากมายเริ่มเข้ามาขณะที่ทุกคนแสดงความสงสัย

การไหลเวียนของอากาศช้าลงเมื่อมีคนมากขึ้นอยู่ที่นี้

สีหน้ารษิกาซีดลง แม้แต่เสียงไอของเธอก็เริ่มเบาลง

“คุณหมอรษิกา! ” คมสันนั่งยองลงข้างเจตนินกับรษิกา และแสร้งทำเป็นห่วง “คุณเจตนิน คุณหมอรษิกาเป็นยังไงบ้าง?”