ตอนที่ 1179 คนที่สำคัญสำหรับเธอ

จากคำพูดของผู้เชี่ยวชาญ ในที่สุด เลอศิลป์ก็ยอมทั้งที่ยังขมวดคิ้ว

คราวนี้ ผู้เชี่ยวชาญสองคนพาเขาเข้าไปในห้องพักฟื้น

พวกเขาเฝ้าดูคลื่นสมองของรษิกาจากภายนอก และเตรียมที่จะแจ้งให้เลอศิลป์ทราบเมื่อมีความผันผวนเกิดขึ้น

ดังนั้น เลอศิลป์จึงก้าวเข้าไปในห้องพักฟื้นอีกครั้ง

บนเตียงในโรงพยาบาล รษิกายังคงไม่มีทีท่าว่าจะฟื้นขึ้นมาเลย

“พวกเขาบอกว่าคุณอาจจะฟื้นถ้าผมมาคุยกับคุณ”

เลอศิลป์เดินไปที่เตียงผู้ป่วยด้วยฝีเท้าหนักๆ หลังจากลังเลอยู่ครู่ใหญ่ เขาก็เอื้อมไปจับมือของรษิกาที่วางอยู่ข้างตัวเธออย่างไม่มั่นคง

เธอไม่ได้ต่อต้าน น่าแปลกที่เขาไม่สามารถรู้สึกเป็นสุขขึ้นมาได้

ขณะที่เขาตรวจดูใบหน้าที่ซีดเซียวของเธอ เสียงของเขาก็ลดต่ำลง “คุณอยากได้ยินอะไร?”

ตามที่คาดไว้ เขาไม่ได้รับคำตอบสำหรับคำถามนั้น

เลอศิลป์หัวเราะอย่างขมขื่น มีบางอย่างเกิดขึ้นกับเขาอย่างกะทันหัน และเขาก็เริ่มพูดว่า “ดูเหมือนว่าจะมีความเข้าใจผิดมากมายระหว่างเรา”

เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง สายตาของเขาเบนออกไปไกล “ผมตอบอย่างจริงใจตอนที่ผมบอกว่าผมอยากจะตามจีบคุณ ข้อกล่าวหาของคุณไม่เป็นความจริง ผมตามจีบคุณก่อนก่อนที่ปัญหาของมโหสถกรุ๊ปจะจบลง”

แม้ว่าคนที่อยู่บนเตียงอาจจะไม่ได้ยินเสียงเขา แต่เขายังคงพูดต่อไปว่า “ผมไปที่ร้านดอกไม้ด้วยตนเองและเลือกดอกไม้ที่มอบให้คุณก่อนหน้านี้ ผมไม่เคยมีโอกาสถามคุณว่าคุณชอบไหม แต่เมื่อคุณคืนพวกมันกลับมาแล้ว คุณคง... ไม่ชอบใช่ไหม?”

เมื่อนั้นริมฝีปากของเขาก็กระตุกอย่างไม่เห็นคุณค่าตัวเอง “ผมไม่รู้ว่าคุณไม่ชอบดอกไม้หรือผมกันแน่”

จากนั้นเขาก็เปิดเผยว่า “นี่เป็นครั้งแรกที่ผมตามจีบใครสักคน ดังนั้นผมจึงไม่มีประสบการณ์มากนัก ผมขอคำแนะนำจากจักรภพในหลายๆ เรื่อง”

เมื่อนึกถึงการที่จักรภพเยาะเย้ยเขา เลอศิลป์ก็อดไม่ได้ที่จะพบว่ามันค่อนข้างไร้สาระ “เขาหัวเราะเยาะผมหลายครั้งเพราะเรื่องนั้น แต่ความคิดของเขากลับไร้ผล เมื่อคุณฟื้นขึ้นมา ผมจะไปหาเขาและชำระแค้นอย่างแน่นอน”

ผู้เชี่ยวชาญที่อยู่ข้างนอกมีสีหน้าเศร้าหมองขณะสังเกตคลื่นสมองของรษิกา