ตอนที่ 1183 อย่านอนหลับต่อไปจะได้ไหม

"แม่..."

เมื่อรู้ว่ารษิกาอยู่ในห้องพักฟื้นด้านหลังเลอศิลป์ เบนนี่จึงรีบวิ่งเข้าไปดูทันที

เลอศิลป์รู้สึกเป็นทุกข์อยู่แล้วเพราะอาการของรษิกา เมื่อเห็นอชิและเบนนี่เจ็บปวดเช่นนี้ คลื่นแห่งความโศกเศร้าอีกระลอกหนึ่งก็ถาโถมใส่เขา อย่างไรก็ตาม เขายังคงเอื้อมมือออกมาจับเบนนี่ไว้

ด้วยความกังวลใจและอยากจะเห็นแม่ของเขา เบนนี่จึงพยายามดิ้นรนอย่างหนัก “ผมอยากเจอแม่! แม่!"

อย่างไรก็ตาม เลอศิลป์ยังคงจับเขาไว้อย่างมั่นคง

เมื่อเห็นเบนนี่น้ำตาไหล ผู้เชี่ยวชาญเหล่านั้นก็รู้สึกเสียใจแทนเขา

อย่างไรก็ตาม หากพวกเขายอมให้อชิและเบนนี่บุกเข้าไป เด็กๆ ก็คงโถมเข้าใส่รษิกาและคร่ำครวญไม่หยุดหย่อน ซึ่งคงไม่ช่วยอะไรในการรักษา

ในทางตรงกันข้าม อชิสงบกว่าน้องชายของเขามาก แม้ว่าดวงตาของเขาจะแดงก่ำ แต่เขาก็ยังยืนอยู่ที่นั่นอย่างสงบเงียบ “คุณอยากให้ผมกับเบนนี่ทำอะไร?”

แม่คงหมดสติไปนานแล้ว อย่างน้อยที่สุด แม่คงอยู่ในสภาพนี้แล้วตอนที่คุณครรชิตไปรับเราที่โรงเรียน ตอนนั้นพ่อคงขอให้เขาปิดบังเราไว้ แต่ตอนนี้ จู่ๆ พ่อก็ให้เขาพาเรามาที่นี่ ต้องมีอะไรบางอย่างที่พ่อต้องการความช่วยเหลือจากเรา!

ความเศร้าโศกของอชิและเบนนี่ทำให้ผู้เชี่ยวชาญใจสลายอย่างสิ้นเชิง

อย่างไรก็ตาม ความสงบของอชิภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ก็ทำให้พวกเขาตกตะลึง

แววแปลกๆ แวบขึ้นมาในดวงตาของเลอศิลป์แต่เขาก็ตั้งสติได้อย่างรวดเร็ว

เขาเริ่ม “เธอยังจำละครที่เราแสดงตอนนั้นได้ไหม?”

อชิส่ายหัวตอบ

เลอศิลป์ยกมือขึ้นลูบหัวของเด็กชายและอธิบายด้วยเสียงทุ้มลึกว่า “ตอนนี้แม่ของเธอคือเจ้าหญิงนิทรา เธอแค่หลับอยู่และต้องการให้เธอสองคนมาปลุก อย่าร้องไห้หลังจากเข้าไปในห้อง เธอต้องคุยกับแม่แทนนะ”

อชิพยักหน้า “เข้าใจแล้วครับ”

หลังจากพูดอย่างนั้น เขาก็เอื้อมไปจับมือน้องชายของเขา

ในตอนแรก เบนนี่ร้องไห้โวยวายไม่หยุดหย่อน เมื่ออชิจับมือของเขา เขาก็ค่อยๆ เงียบไปทั้งๆ ที่น้ำตายังคงไหลอาบแก้ม