ตอนที่ 1222 อันตรายมากกว่าผลดี

รษิกาอดไม่ได้ที่จะถามว่า “เมื่อวานคุณเจตนินมาที่นี่หรือเปล่า?”

ทันทีที่เธอถามคำถามนั้น สีหน้าของเลอศิลป์ก็เปลี่ยนไปทันที และบรรยากาศรอบตัวเขาก็หนักอึ้งด้วยความตึงเครียด

เธอรู้สึกประหลาดใจกับการเปลี่ยนแปลงในตัวเขา และสงสัยว่าเธอได้พูดอะไรบางอย่างที่เธอไม่ควรพูดอีกหรือไม่

ฉันบังเอิญเห็นเจตนินโทรมา และมันทำให้ฉันนึกถึงว่าเขาอยู่กับฉันก่อนที่ฉันจะหมดสติไปเมื่อวานนี้ นอกจากนี้ เขายังอยู่ข้างๆ ฉันตอนที่ก๊าซรั่วไหล

เมื่อความคิดนั้นเข้ามาในจิตใจของเธอ เธอก็อดไม่ได้ที่จะกังวลเล็กน้อยกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับเขา

“เขามีความหมายกับคุณมากขนาดนั้นเลยเหรอ? นอกจากเด็กๆ แล้ว เขาเป็นคนแรกที่คุณใส่ใจหลังจากหายดีใช่ไหม?” เขาจ้องมองเธออย่างตั้งใจ และค่อยๆ ขยับเข้าใกล้เตียงในโรงพยาบาลมากขึ้นในขณะที่เขาพูด

ด้วยความโกรธอย่างฉับพลันของเขา เธอจึงขมวดคิ้วและถามว่า “ฉันแค่ถามเพราะเห็นว่าเขาพยายามโทรหาฉันสองสามครั้ง ยิ่งไปกว่านั้น เขาอยู่กับฉันตอนที่ฉันโดนสารพิษด้วย…”

“เขาอยู่กับคุณตอนคุณสลบไป” เลอศิลป์พูดก่อนที่เธอจะพูดจบประโยค

เมื่อนึกถึงภาพนั้น รษิกาก็พยักหน้าโดยไม่ลังเล

ฉันไม่รู้ว่าฉันคิดมากเกินไปหรือเปล่า แต่ดูเหมือนว่าคำพูดของเลอศิลป์จะมีความหมายที่ลึกซึ้งกว่านั้น

เขายืนอยู่ข้างเตียงมองดูเธอแล้วถามด้วยน้ำเสียงเชิงถามว่า “แล้วคุณสงสัยไหมว่าทำไมคุณทั้งสองถึงได้รับก๊าซพิษเข้าไป แต่กลับมีเพียงคุณเท่านั้นที่หมดสติจากการถูกสารพิษและมีอาการสาหัสในขณะที่เขาไม่เป็นอะไรเลย?”