ตอนที่ 1229 แรงจูงใจแอบแฝง

ไอรดากอดเธอแน่นและไม่ยอมปล่อย

ดังนั้น รษิกาจึงอธิบายอย่างไม่เต็มใจว่า “พ่อของหนูกับฉันยังไม่ได้กินข้าวเลย เราจะเล่นเป็นเพื่อนหนูหลังกินข้าวเสร็จแล้วนะ โอเคไหม?”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ในที่สุดเด็กหญิงก็ปล่อยรษิกาและจ้องมองเธออย่างตั้งใจ

รษิกายิ้ม ก่อนจะลูบหัวของเด็กน้อย และหันไปหาเลอศิลป์ “เข้ามาเลยคุณเลอศิลป์ ฉันจะไปเตรียมอาหาร”

แววตาของเลอศิลป์หม่นลงก่อนจะเดินเข้าไปในห้องนั่งเล่นนานแล้วที่ฉันไม่ได้รับคำเชิญจากเธอ นี่มันก็ดีเหมือนกันนะ

เด็กๆ รู้สึกโล่งใจที่เห็นความสัมพันธ์ระหว่างผู้ใหญ่สองคนดีขึ้นหลังจากที่รษิกาออกจากโรงพยาบาล

ขณะที่เลอศิลป์นั่งอยู่บนโซฟา เขาก็เฝ้าดูเด็กๆ เล่นกัน

ภายในห้องครัว รษิกากำลังเตรียมอาหาร

ด้วยเหตุนี้ บรรยากาศในคฤหาสน์จึงอบอุ่นมากอย่างน่าประหลาดใจ

ไม่นานหลังจากนั้น รษิกาก็ออกจากครัวพร้อมกับแซนด์วิชสองชิ้นและนมร้อนหนึ่งแก้วก่อนจะนำไปวางไว้ตรงหน้าเลอศิลป์ “ใกล้จะถึงเวลาอาหารกลางวันแล้ว ดังนั้นคุณกินอาหารพวกนี้ไปก่อนแล้วรอจนถึงเวลามื้อเที่ยงนะคะ”

เขาพยักหน้า

ขณะที่เธอกำลังจะนั่งข้างเขา โทรศัพท์ของเธอที่อยู่บนโต๊ะกาแฟก็ดังขึ้นอีกครั้ง

ทั้งคู่ก้มหน้าลงและเห็นชื่อของเจตนินบนหน้าจอ

ขณะที่เลอศิลป์ขมวดคิ้ว รษิกาก็ต้องการรับโทรศัพท์เพราะเธอรู้ว่าเจตนินเป็นห่วงเธอ

ขณะที่เธอเอื้อมมือไปรับโทรศัพท์ เลอศิลป์ก็คว้าโทรศัพท์ไป