ตอนที่ 1275 เธอยังท้าทายฉันอีกด้วย

ในคืนนั้นเอง อัญชสาก็เดินทางไปที่บ้านฟ้าศิริสวัสดิ์ในสภาพที่ยังบาดเจ็บอยู่

ตอนนั้น ศศิตาเพิ่งทานมื้อเย็นเสร็จ และกำลังจะเดินเข้าไปในสวนหลังบ้าน เธอยิ้มกว้างเมื่อเห็นอัญชสามาเยี่ยมหาเธอ “อ้าว มาแล้วเหรอ? อัญชสา ช่วงนี้ยุ่งเรื่องอะไรอยู่บ้างล่ะถึงได้ไม่มาอยู่เป็นเพื่อนฉันเลย?”

อัญชสาได้แต่เม้มปากและก้มหน้าโดยไม่ตอบคำถามเธอ

เมื่อเห็นเช่นนั้น ศศิตาก็เดินเข้าไปหาด้วยความงุนงง “เป็นอะไรไป? เลอศิลป์รังแกเธออีกแล้วเหรอ?”

อัญชสาพยักหน้าก่อนที่จะส่ายหน้าในวินาทีต่อมา เธอสูดจมูกเบาๆ

ทันทีที่ศศิตาได้ยินเสียงสูดจมูก เธอก็ใจหาย ศศิตาคว้าแขนของอัญชสาแล้วเดินนำไปที่ห้องนั่งเล่น ก่อนจะสั่งให้พ่อบ้านเอากาแฟมาเสิร์ฟ

“คืนนี้เอกพลไม่อยู่บ้าน เกิดอะไรขึ้นล่ะ? บอกฉันได้ทุกอย่างเลยนะ!”

คราวนี้ อัญชสาเงยหน้ามามองหญิงสูงวัย

ก่อนหน้านี้ ข้างนอกมืดมาก และเธอก็ก้มหน้าอยู่ตลอด ทำให้ศศิตามองไม่เห็นใบหน้าเธอ

ตอนนี้เมื่ออัญชสาเงยหน้าขึ้นมา ศศิตาก็สังเกตเห็นว่าใบหน้าของเธอบวม ทำให้เห็นได้ชัดเจนว่าเธอร้องไห้มาอย่างหนัก

“เธอร้องไห้ขนาดนี้เพราะอะไรกัน? เลอศิลป์รังแกเธออีกเหรอ? บอกฉันมา ฉันจะจัดการให้เอง!”

ศศิตานั่งลงข้างๆ เธอด้วยความทุกข์ใจ เธอโอบกอดอัญชสาไว้และดึงเธอเข้ามาใกล้ เสียงของศศิตาสั่นเครือด้วยความขุ่นเคืองขณะที่เธอพูดต่อไปว่า “นี่มันมากเกินไปแล้ว! เขารังแกเธอขนาดนี้ได้ยังไงในเมื่อกำลังจะแต่งงานกับเธอ? มันจะไม่แย่กว่านี้เหรอหลังจากเธอแต่งงานเข้ามาในตระกูลแล้วน่ะ? ไม่ต้องห่วงนะ ฉันจะช่วยสังสอนเขาให้เธอเอง!”

เมื่อเรื่องการแต่งงานผุดขึ้นมา ความทุกข์ใจก็ท่วมท้นอัญชสา น้ำตาเธอไหลออกมาอาบแก้มจริงๆ “คุณศศิตาคะ… ไม่จำเป็นต้องรบกวนคุณอีกต่อไปแล้วค่ะ…”