ตอนที่ 128 อย่าให้ใครรังแกเธอ

คุณครูที่โรงเรียนอนุบาลรู้สึกทั้งดีใจและอึดอัดใจเมื่อทั้งห้าคนมาถึงโรงเรียนด้วยกัน “คุณรษิกา…”

แม้อัญชสาจะเป็นคนเรียกร้องให้ไล่อชิและเบนนี่ออกจากโรงเรียน แต่คุณครูพิมพ์รภาก็ยังรู้สึกแย่และต้องการขอโทษ

“ดูเหมือนฉันจะต้องพาอชิกับเบนนี่มาให้คุณครูดูแลอีกแล้วนะคะ!” รษิกาตัดบทพร้อมกับยิ้มออกมา

ครูพิมพ์รภาพยักหน้าหนักแน่น “ได้สิคะ! ทั้งสองคนเป็นเด็กว่านอนสอนง่าย การดูแลเขาจึงเป็นสิ่งที่น่ายินดีมากจริงๆ!”

รษิกาพยักหน้า “ส่วนไอวี่ ช่วงนี้อาจจะดูแปลกไปสักหน่อยนะคะ เธอไม่ค่อยพูดกับใครมากนัก รบกวนคุณครูช่วยดูแลให้ใกล้ชิดหน่อยแล้วกันค่ะ”

ด้วยกลัวว่าไอรดาจะเสียใจถ้าได้ยินเรื่องออทิสติกที่เธอเป็นอยู่ รษิกาจึงเลือกที่จะไม่เอ่ยออกมาตรงๆ

ครูพิมพ์รภาพยักหน้าและให้คำมั่นว่าเธอจะดูแลพวกเขาให้เป็นอย่างดี

อชิกับเบนนี่ก็เช่นกัน พวกเขาจับมือไอรดาไว้คนละข้างและพูดว่า “เราจะช่วยดูแลไอวี่ด้วยเหมือนกันครับ! เราจะไม่ยอมให้ใครมารังแกเธอเด็ดขาด!”

รษิกาลูบหัวพวกเขาพลางยิ้มออกมา

ครูพิมพ์รภาเตรียมจะพาเด็กๆ เข้าไปข้างในโรงเรียน แต่รษิกากลับยังยืนอยู่ที่เดิมโดยมีเลอศิลป์ยืนอยู่ข้างหลัง

สายตาที่เย็นชาของเขาทำให้คุณครูเย็นวาบไปถึงสันหลัง “มี… มีอย่างอื่นที่ฉันจะช่วยคุณสองคนได้อีกไหมคะ?”

“ฉันแค่เป็นห่วงพวกเขานิดหน่อยค่ะ จะเป็นอะไรไหมคะถ้าฉันจะขออยู่ดูพวกเขาอีกสักพักระหว่างที่คุณครูสอนหนังสือ?” รษิกาพูดพลางยิ้มออกมา

ครูพิมพ์รภาไม่กล้าปฏิเสธเมื่ออยู่ต่อหน้าเลอศิลป์ เธอจึงไม่มีทางเลือกนอกจากปล่อยให้พวกเขาเข้าไปในห้องเรียนด้วยกัน

รษิกานั่งลงตรงมุมห้องและรู้สึกแปลกๆ อยู่ลึกๆ ในใจในขณะที่เลอศิลป์นั่งลงข้างเธอ แต่เธอก็ตัดสินใจเก็บความรู้สึกแปลกๆ นั้นไว้กับตัวเองก่อน

เช่นนั้นแล้ว คนทั้งคู่จึงนั่งกันอยู่ตรงมุมห้องและเฝ้าดูเด็กๆ เล่นเกมในห้องเรียนกัน

เพื่อช่วยให้ไอรดาอารมณ์ดีขึ้น ครูพิมพ์รภาถึงกับจัดให้ไอรดานั่งอยู่ตรงกลางกลุ่ม ขณะที่อชิและเบนนี่เล่นให้ดูเป็นตัวอย่าง ส่วนเด็กคนอื่นๆ ก็ผลัดกันมาพูดคุยกับเธอด้วยเหมือนกัน