ตอนที่ 1285 ความสัมพันธ์พัฒนามาไกลขนาดนี้

เลอศิลป์ รษิกา และเด็กทั้งสามคนสนุกสนานกันที่สวนสนุกตลอดทั้งวัน

สำหรับอาหารเย็น เลอศิลป์พาพวกเขาไปที่ร้านอาหารหรูหราในบริเวณใกล้เคียง

“หนูอยากนั่งกับอารษิกา!”

เมื่อพวกเขากำลังจะนั่ง ไอรดาก็จับเสื้อของรษิกาไว้แน่นพร้อมแสดงสีหน้าภาคภูมิใจ

เมื่อได้ยินว่าไอรดาเรียกรษิกาว่าอย่างไร เลอศิลป์ อชิ และเบนนี่ก็ผงะพลางเหลือบมองรษิกาโดยสัญชาตญาณ

รษิกาลังเลที่จะสบตากับเลอศิลป์ขณะที่เธอพูดว่า “ไอวี่อยากเรียกฉันแบบนั้น ฉันก็เลยตอบตกลง ถ้าไม่ชอบก็…”

ก่อนที่เธอจะพูดจบประโยค เลอศิลป์ก็ขมวดคิ้วขึ้น “โดยส่วนตัวแล้ว ผมรู้สึกว่าต้องมีการใช้คำที่ใกล้ชิดกว่านี้มาก แต่ถ้านั่นคือสิ่งที่คุณต้องการ ก็ให้เธอเรียกคุณแบบนั้นไปก่อนก็ได้”

จากนั้น เลอศิลป์ก็พาอชิและเบนนี่ไปยังที่นั่งของพวกเขา

เนื่องจากไอรดาอยากนั่งกับรษิกา อชิและเบนนี่จึงแสดงท่าทีว่าพวกเขาอยากนั่งกับเลอศิลป์

ในท้ายที่สุด รษิกาและเลอศิลป์ก็นั่งตรงข้ามกัน โดยมีเด็กๆ อยู่ข้างๆ

เด็กทั้งสามคนพอใจกับข้อตกลงนี้ เลอศิลป์เงยหน้าขึ้นมองและพอใจเมื่อสังเกตเห็นว่าเขามองรษิกาขณะที่นั่งอยู่ตรงนี้ได้

เลอศิลป์โทรสั่งอาหารไว้ล่วงหน้า ซึ่งประกอบด้วยอาหารจานเด่นของร้านนี้

เขายังสั่งไอศกรีมให้เด็กๆ ด้วย

หน้าตาของไอศกรีมมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว พนักงานเสิร์ฟเหมือนใช้เวทมนตร์เล็กน้อย และไอศกรีมก็เปลี่ยนไปในพริบตา

เด็กๆ ปรบมือด้วยความประหลาดใจและตื่นเต้น

รษิกาติดนิสัยที่จะวางจานของเด็กๆ ไว้ข้างหน้าเธอและหั่นสเต็กเป็นชิ้นขนาดพอดีคำ

แต่เธอไม่คาดคิดว่าเมื่อเงยหน้ามา จะได้เห็นว่าเลอศิลป์ทำแทนเธอไปแล้ว