ตอนที่ 1323 เกี่ยวก้อยสัญญา

รษิการู้สึกว่าแขนของเลอศิลป์โอบรอบเธอไว้แน่นและเสียงของก็ค่อยๆ เบาลงจนกระทั่งได้ยินเสียงสะอื้นเบาๆ จากเธอ

“ทำไม… ทำไมคุณถึง…”

เลอศิลป์เป็นชายผู้ครองโลกธุรกิจมาหลายปี แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับน้ำตาและคำถามของรษิกา เขาก็ไม่รู้จะตอบโต้อย่างไร สิ่งที่เขาสามารถทำได้ก็คือขอโทษซ้ำไปซ้ำมา

“พวกเราก็อยากกอดด้วย!” อชิและเบนนี่ตะโกนขณะที่พวกเขากระโดดอยู่รอบๆ ด้วยความดีใจ

ความสุขเป็นเพียงอารมณ์เดียวที่เหลืออยู่ในใจพวกเขาหลังจากร้องไห้ไปหมดแล้ว

สำหรับพวกเขา อ้อมกอดที่พวกเขามอบให้คืออ้อมกอดแห่งความสุขและความตื่นเต้น

รษิกาค่อยๆ ได้สติคืนมาและรู้สึกเขินอายเล็กน้อยเมื่อเธอได้ยินเสียงของเด็กๆ

ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่าฉันร้องไห้หนักมากต่อหน้าเด็กๆ …

จากนั้น เธอก็มองที่ใบหน้าเปื้อนน้ำตาของไอรดาขณะที่เด็กสาวตัวน้อยซุกอยู่ในอ้อมแขนเธอและหยุดยิ้มไม่ได้

เธอกลับมาแล้ว! นางฟ้าตัวน้อยของฉันที่คิดว่าจะเสียเธอไปได้กลับมาแล้ว และเธออยู่ในอ้อมแขนของฉันในตอนนี้!

รษิกาสาบานกับตัวเองว่าเธอจะไม่ทอดทิ้งไอรดาอีกต่อไป

แววหวาดหวั่นในดวงตาของเลอศิลป์หายไปเมื่อเขาเห็นรษิกายิ้มออกมา

พอสังเกตเห็นความอยากกอดของอชิและเบนนี่ เลอศิลป์ก็โน้มตัวมาและโอบกอดเด็กชายทั้งสองขณะที่สายตาของเขาดูอ่อนโยน

ในขณะนั้น อชิและเบนนี่ก็เต็มไปด้วยความสุขเพราะพวกเขาได้เจอกับน้องสาวและถูกกอดโดยพ่อของพวกเขา

ทันใดนั้น เลอศิลป์ก็หยุดกอดพวกเขา

ขณะที่เด็กชายทั้งสองคนกำลังสับสนว่าเกิดอะไรขึ้น ก็มีสิ่งที่แวววาวปรากฏอยู่ในสายตาของพวกเขา

เมื่อมองดูใกล้ๆ พวกเขาก็เห็นว่ามันคือแหวนที่เลอศิลป์ใช้ขอแต่งงานเมื่อสักครู่นี้

“เธอช่วยฉันใส่แหวนวงนี้ที่นิ้วของแม่เธอได้ไหม?”

น้ำเสียงของเลอศิลป์อ่อนโยนอย่างคาดไม่ถึง ซึ่งอชิและเบนนี่ก็ไม่เคยได้ยินมาก่อน

เด็กชายทั้งสองต่างมองหน้ากัน แน่นอนว่าพวกเขายินดีที่จะช่วยเลอศิลป์