ตอนที่ 1327 ให้คำตอบกับคุณ

ในเวลาเดียวกัน เลอศิลป์ก็ขับรถพารษิกาและเด็กๆ กลับไปที่บ้านของรษิกา รษิการู้สึกไม่สบายใจตลอดทางที่ขับมา เธอคาดเดาว่าผู้ชายคนนี้มีบางอย่างที่จะพูดเพราะเขาขับรถช้าผิดปกติ

อย่างไรก็ตาม ขณะที่รถจอดช้าๆ ที่หน้าบ้าน เลอศิลป์ก็ยังเงียบอยู่ ความวิตกกังวลของเธอถูกแทนที่ด้วยความสับสน

อีกมุมหนึ่ง เด็กๆ กำลังพูดคุยกันและสนุกสนานอยู่ด้านหลัง เมื่อรถจอด พวกเขาก็ยังไม่หยุดเล่น พวกเขากระโดดลงจากรถและวิ่งไล่จับกันรอบๆ สวน

ทันทีที่เด็กๆ อยู่นอกระยะการได้ยิน รษิกาจึงถามว่า “คุณมีอะไรจะพูดกับฉันไหม?"

เธอคิดว่าเลอศิลป์รู้สึกอึดอัดที่จะพูดกับเธอต่อหน้าเด็กๆ

แต่ชายคนนั้นแค่ยิ้มให้เธอ “ผมก็แค่อยากจะอยู่กับพวกคุณให้นานกว่านี้ แค่นั้นเอง”

เขามองรษิกาและถอนหายใจต่อ “ผมไม่รู้ว่าคุณจะให้คำตอบกับผมเมื่อไร และผมกังวลว่าคุณจะหนีไปอีกครั้ง คุณจะไม่หนีอีกแล้วใช่ไหม?"

ความรู้สึกผิดปรากฏอยู่ในตาของเธอขณะที่ริมฝีปากเธอโค้งเป็นรอยยิ้มที่เขินอาย “ฉันไม่ไปไหนหรอก ฉันก็สัญญากับคุณแล้วว่าจะฉันจะคิดดูก่อน แล้วฉันจะให้คำตอบคุณอย่างแน่นอน”

เลอศิลป์รู้สึกโล่งอกเมื่อเขาได้ยินคำพูดของเธอ เขาค่อยๆ เลื่อนกระจกรถขึ้น “รีบเข้านอนล่ะ ฝันดีนะ”

รษิกาโบกมือลาเขาพร้อมกับรอยยิ้ม “ขับรถดีๆ นะคะ”

หลังจากส่งเลอศิลป์แล้ว เธอก็หันไปทางเด็กทั้งสามคนอย่างช่วยไม่ได้

เด็กๆ เล่นด้วยกันอย่างสนุกสนาน และมีความสุขที่ได้ใกล้ชิดกัน

อชิและเบนนี่เข้ากอดไอรดาด้วยความตื่นเต้น “เย้ พวกเราจะไม่แยกจากกันอีกแล้ว! เธอเป็นน้องสาวของเรา! พวกเราจะดูแลเธอให้ดีกว่าเดิมหมื่นเท่า ไม่สิ ล้านเท่าไปเลย!"

ตาของไอรดาหรี่ลงขณะรอยยิ้มกว้างปรากฏบนใบหน้าของเธอ “ฉันจะทำแบบเดียวกันกับพวกเธอทั้งคู่ด้วย!"

หลังจากพวกเขากล่าวคำสัญญากันแล้ว พวกเขาก็วิ่งไปข้างๆ รษิกา

รษิกาโน้มตัวลงและโอบกอดทั้งสามคน “เอาล่ะ ดึกมากแล้ว ไปนอนกันเถอะ”