ตอนที่ 140 ต้องใช้ความอดทน

ระหว่างทางกลับบ้าน ศศิตาครุ่นคิดเรื่องนี้และตัดสินใจโทรหาอัญชสา

ขณะนั้นเอง อัญชสาก็รับสายด้วยความงุนงงที่ศศิตาโทรมาตั้งแต่เช้าตรู่

“อัญชสา ฉันคุยกับเลอศิลป์แล้วนะ เขาจะไม่พูดเรื่องยกเลิกการหมั้นกับเธออีกแน่นอน” แม้ศศิตาจะขอร้องเพียงฝ่ายเดียว และเลอศิลป์ก็ไม่ได้รับปาก แต่เธอก็บอกกับอัญชสาแบบนั้นเพียงเพราะลูกชายเธอไม่ได้คัดค้านอะไรออกมา

อัญชสาตื่นเต้นที่ได้ยินเรื่องนี้ “จริงเหรอคะ? คุณศศิตา”

เมื่อเธอพูดจบ เธอก็ถามต่อว่า “แต่ว่ารษิกาล่ะคะ? ดูเหมือนรษิกาจะใกล้ชิดเลอศิลป์มาก อีกอย่าง ไอวี่ก็ชอบเธอมากด้วย”

น้ำเสียงของศศิตาแข็งกร้าวเมื่อพูดถึงรษิกา “ไม่ต้องไปสนใจหรอก มีแต่เธอเท่านั้นที่จะเป็นภรรยาของเลอศิลป์ได้ ส่วนเรื่องไอวี่ เธอต้องอดทนกับไอวี่มากขึ้นอีกหน่อยเพราะว่าไอวี่ยังเด็กมาก ครั้งนี้ฉันจะปล่อยไปก่อน แต่เธอต้องไม่ทำอย่างนี้อีกนะ!”

อัญชสาตอบตกลงอย่างง่ายดาย “คุณศศิตาคะ มั่นใจได้เลยว่าฉันจะดูแลไอวี่ให้ดีเหมือนเธอเป็นลูกสาวแท้ๆ ของฉันเลยค่ะ”

แต่กระนั้น ความคิดที่ว่าไอรดาอยู่บ้านรษิกามาสองวันแล้วก็ทำให้เธออยู่ไม่เป็นสุข ดังนั้น เธอจึงถามต่ออีกว่า “ว่าแต่ ไอวี่กลับบ้านหรือยังคะ? ฉันอยากหาโอกาสไปขอโทษเธอหน่อย”

ศศิตาตอบด้วยน้ำเสียงเบื่อหน่าย “ยัง ฉันอยากจะพาเธอกลับมาด้วย แต่อาการเธอยังไม่ค่อยคงที่นัก ไอวี่ยังอยากอยู่ที่บ้านรษิกาไปก่อน แล้วมันก็ทำให้เธอฟื้นตัวได้ดีขึ้นด้วย ทันทีที่ไอวี่หายดี ฉันจะพาเธอกลับบ้านอีกครั้ง”

เมื่อได้ยินคำตอบนั้น ดวงตาของอัญชสาก็ฉายแววเย็นชา

นังเด็กน่ารังเกียจคนนั้นยังอยู่กับรษิกา! ก่อนหน้านี้เธอก็เป็นเหตุผลที่เลอศิลป์ไม่ชอบฉันและปฏิเสธการแต่งงานกับฉัน ตอนนี้เธอไปอยู่ใกล้ชิดกับรษิกาแล้ว เธออาจจะกลายเป็นเหตุผลให้เขาแต่งงานใหม่กับรษิกาก็ได้!

ยิ่งอัญชสาคิดเรื่องนี้มากเท่าไร เธอก็ยิ่งอารมณ์เสียมากเท่านั้น เมื่อรู้ว่าความหวังเดียวของเธอฝากไว้ที่ศศิตา เธอจึงพยายามรักษาน้ำเสียงที่จริงใจขณะพูดออกไปว่า “ฉันเข้าใจค่ะ คุณศศิตา ความสำคัญอันดับแรกก็คือความผาสุกของไอวี่”