ตอนที่ 1452 คนกลุ่มแรก

สถานที่ที่เจตนินเลือกสำหรับมื้ออาหารกับรษิกาคือร้านกาแฟบรรยากาศแปลกตา จริงๆ แล้ว บรรยากาศร้านคล้ายคลึงกับบ้านตระกูลดำรงกุล

เมื่อเธอมาถึง เจตนินก็รอเธออยู่ข้างในร้านแล้ว เมื่อเขาเห็นเธอ เขาก็ยืนขึ้นโบกมือให้เธอ

เธอรีบเดินและเข้ามานั่งตรงข้ามเขา

หลังจากได้บทเรียนเมื่อครั้งล่าสุด พวกเขาก็นั่งโต๊ะที่อยู่มุมห้อง มีธูปไม้จันทน์จุดอยู่ใกล้ๆ พวกเขาด้วย

รษิการู้สึกสบายใจแปลกๆ เมื่อเธอได้กลิ่นของธูป อาจเป็นเพราะเธอคุ้นเคยกับกลิ่นยาแผนโบราณ

ดังนั้น เธอจึงไม่คิดอะไรมากเพราะเธอคิดว่าเป็นร้านกาแฟเฉพาะทาง

“ฉันขอโทษที่มาสายอีกแล้ว” รษิกาขอโทษด้วยความละอายใจหลังจากนั่งลงที่เราเจอกันครั้งนี้ก็เพราะฉันต้องการชดใช้ให้กับการที่ฉันไม่อยู่เมื่ออาทิตย์ก่อนซึ่งทำให้ความคืบหน้าของโครงการต้องล่าช้า แล้วฉันก็มาสายอีก ฉันนี่เสียมารยาทจริงๆ

เจตนินฝืนยิ้มและรินกาแฟให้เธอ “ไม่เป็นไร ร้านกาแฟนี้ค่อนข้างไกลจากสถาบันวิจัย และผมบังเอิญอยู่แถวนี้พอดี”

ขณะที่เขาพูด เขาก็ลูบที่จุดธูปไปด้วย

รษิกาเห็นว่าเขาไม่ได้ใส่ใจกับการมาสายของเธอ เธอจึงถอนหายใจโล่งอก

“ผมควรเป็นคนขอโทษมากกว่า” จู่ๆ เจตนินพูดออกมา

ประโยคนั้นทำให้เธอสับสน ทำไมเขาถึงขอโทษฉันล่ะ?

“จริงๆ แล้ว ผมเป็นสาเหตุที่ทำให้สังคมมุ่งเป้าหาคุณ” เขาส่งสายตาขอโทษให้เธอและพูดต่อว่า “ถ้าผมไม่ได้เปลี่ยนเวลานัดเป็นตอนกลางคืน นักข่าวเหล่านั้นคงไม่ได้ภาพพวกนั้นไปและพูดแบบนั้นบนอินเทอร์เน็ต”