ตอนที่ 1454 เอาแต่จ้องมองพวกเรา

นี่เป็นเพราะฉันเองหรือเพราะเจตนินมีความคิดที่เพี้ยนๆ กันแน่นะ? รษิกาพยายามยับยั้งความคิดในหัวเธอก่อนที่จะพูดกับเจตนินพร้อมรอยยิ้มว่า “ฉันไม่เสียใจหรอกค่ะ ส่วนเรื่องที่คุณต้องการให้ทางเราค้นคว้าเกี่ยวกับยาต้านมะเร็ง ฉันก็จะยังทำอย่างเต็มที่ที่สุดค่ะ”

“ถ้างั้นเรามาฉลองความสำเร็จที่ได้ร่วมงานกันด้วยการชนกาแฟแทนการชนไวน์เถอะ” เจตนินพูดพลางยกถ้วยกาแฟขึ้นมาเตรียมชนกับเธอ

ทางด้านรษิกาก็หยิบถ้วยกาแฟตัวเองขึ้นมาชนกับเขาทันที

หลังจากที่ทั้งสองคนพูดคุยกันคร่าวๆ เกี่ยวกับความคืบหน้าของงานวิจัย พวกเขาก็กำหนดวันเริ่มต้นโครงการ อีกทั้งยังคุยกันอีกว่า ดำรงกุลกรุ๊ปจะจัดหาสมุนไพรให้ทางสถาบันวิจัยเมื่อไรและเท่าใด

เมื่อพวกเขาคุยกันเสร็จ ก็เป็นเวลาเย็นพอดี

ในขณะที่รษิกาลุกขึ้นเพื่อที่จะออกไปนั้น เธอก็เหลือบมองโทรศัพท์ของเธอ ก่อนที่จะพบว่าถึงเวลาเลิกเรียนแล้ว

ทันใดนั้น ลลิตาก็โทรหารษิกาเพื่อถามว่าจะให้เธอไปรับเด็กๆ หรือไม่

แต่รษิการีบปฏิเสธทันควัน เพราะลูกๆ มักจะบ่นเรื่องที่เธอหมกมุ่นอยู่แต่กับการทำงานจนไม่มีเวลา และงอแงอยากให้เธอไปรับพวกเขาอยู่เสมอ

จากที่คุยกับเจตนินวันนี้ ฉันจะงานยุ่งอีกทีก็อีกไม่กี่วันที่จะถึง ฉันจึงควรใช้เวลากับลูกๆ ให้มากที่สุดในตอนที่ยังพอมีเวลาแบบนี้ เธอคิดพลางขับรถไปรับลูกๆ ที่โรงเรียนอนุบาล

เมื่อถึงจุดหมาย เธอก็เห็นครูสองคนเดินนำเด็กๆ ออกมาเป็นแถว

ทันใดนั้น เธอก็สังเกตเห็นว่า ครูที่อยู่ข้างๆ ครูพิมพ์รภาดูไม่คุ้นหน้าเอาเสียเลย เธอดูท่าทางอ่อนโยนดีจัง

“คุณรษิกาคะ นี่คือครูอรภัทร ครูคนใหม่ของโรงเรียนเราค่ะ เธอดูแลชั้นเรียนของอชิร่วมกันกับฉันเองค่ะ” ครูพิมพ์รภาแนะนำ