ตอนที่ 1503 เธอเป็นคนทำจริงๆ เหรอ?

ศศิตามองรษิกาด้วยสายตาเย็นชา โดยสงสัยว่าเป็นเพราะเธอที่ทำให้เลอศิลป์ต้องวุ่นวายขนาดนี้

เลอศิลป์ก้าวเข้ามาคั่นระหว่างแม่ของเขากับรษิกาเพื่อปกป้องเธอ ก่อนที่จะพาแม่ของเขาลงไปชั้นล่างและให้นั่งบนโซฟา ส่วนเขายืนอยู่ข้างๆ

“ผมคงจะไม่รบกวนตำรวจในเวลาดึกขนาดนี้ ถ้าตอนบ่ายวันนี้ผมไม่ได้จับได้ว่าผู้หญิงที่ชื่ออรภัทร สมัครชัย พยายามเทน้ำมันหล่อลื่นลงบนเบรกรถของรษิกา ถ้าผมไม่ได้ไปเห็นเหตุการณ์นั้น รษิกาและลูกๆ ก็อาจจะตายไปแล้ว”

สีหน้าของศศิตาเปลี่ยนไปทันที “อะไรนะ? แล้วเธอไม่รู้เหรอว่าไอรดาก็อาจจะอยู่ในรถคันนั้นด้วยเหมือนกัน?”

น้ำเสียงของเลอศิลป์เปลี่ยนไป ขณะที่เขาตอบว่า “เธอรู้แน่นอน และคนที่บงการอยู่เบื้องหลังทั้งหมดก็คืออัญชสา”

“ลูกว่าอะไรนะ?” ศศิตาโกรธมากจนเสียการทรงตัวและเดินเซไปชนเอกพล

เขาพาเธอไปที่โซฟา แล้วถามว่า “นี่มันเรื่องอะไรกัน? แล้วทำไมลูกถึงแน่ใจว่าเป็นฝีมือของอัญชสา? นี่เธอไม่ได้รับบทเรียนหลังจากที่ครอบครัวของเธอพังเลยหรือยังไง?”

เลอศิลป์พยักหน้าอย่างไม่แยแส “ผมเองก็สงสัยด้วยว่าทำไมเธอถึงยังไม่ปรับปรุงตัว หลังจากที่ครอบครัวของเธอพังไปแล้ว และยังคอยมาป่วนรษิกาและลูกๆ อยู่เรื่อยๆ อีก”

คำตอบของเขายืนยันกับพ่อแม่ของเขาว่าอัญชสาได้วางแผนทั้งหมดไว้แล้ว

เอกพลพยักหน้าและพูดว่า “ถ้างั้นเธอก็สมควรถูกจับ จริงๆ เธอควรจะถูกจับไปตั้งแต่ที่ก่อเรื่องครั้งก่อนด้วยซ้ำ”

อย่างไรก็ตามศศิตายังคงแคลงใจ “อัญชสา…”

“ผมเชื่อว่าแม่ก็เห็นรูปเธออยู่ในชุดคลุมที่โรงแรมแล้ว นั่นยังไม่เพียงพอที่จะทำให้แม่เชื่ออีกเหรอครับว่าเธอเป็นคนยังไง? ตอนนี้ที่สถานการณ์กระจ่างแล้ว แม่ยังไม่เชื่อว่าเธอจะทำเรื่องแบบนั้นได้เหรอ? แม่จะปล่อยให้เธอตบตาไปอีกนานแค่ไหน” เสียงของเลอศิลป์เย็นลงเล็กน้อย และความโกรธฉายออกมาทางแววตาขณะที่มองดูแม่ของเขา