ตอนที่ 1549 ของขวัญ

ตอนนั้นเองที่รษิกาตั้งสติขึ้นมาได้

พนักงานขายยิ้มและพูดว่า “ฉันไม่คิดว่ามันจะจำเป็นนะคะ รูปร่างของคุณเหมือนหุ่นไม่มีผิด ถ้าคุณไม่รังเกียจ คุณสวมชุดพวกนั้นได้นะคะ”

เลอศิลป์หันไปหาความเห็นจากรษิกาแทนคำตอบ ราวกับว่าเขากำลังมองหาการอนุมัติจากภรรยาของเขา

เมื่อเห็นเช่นนั้น พนักงานขายก็ทำตามและรอคำตอบจากรษิกาอย่างเคารพนบนอบ

รษิกาตระหนักได้ว่ากำลังเกิดอะไรขึ้นอยู่ในวินาทีต่อมา และเมื่อเธอรู้แล้ว เธอก็ยิ้มบางๆ และพยักหน้าให้

จากนั้นพนักงานขายก็รีบไปเอาเสื้อผ้าและขอให้พนักงานขายอีกคนพาเลอศิลป์ไปที่ห้องลองชุด ก่อนจะพารษิกาไปดูชุดที่เหลือในร้าน ขณะที่พวกเขากำลังดูกันอยู่ พนักงานขายก็แนะนำชุดระดับพรีเมียมทั้งหมดให้กับรษิกาและให้ความสนใจในขณะที่รษิกาตรวจสอบชุดแต่ละชุด

ไม่นาน เลอศิลป์ก็เดินออกจากห้องลองชุดในเสื้อเชิ้ตสีเทาและชุดสูทสีดำ ไม่จำเป็นต้องพูดเลยว่า เขาดูคมคายมาก

ก่อนที่เขาจะสำรวจตัวเองในกระจก เขาก็ตรงไปหารษิกาแล้วถามว่า “ดูเป็นยังไงบ้าง? มันเหมาะกับผมหรือเปล่า?”

ในขณะนั้น รษิกายังคงเดินดูรอบๆ กับพนักงานขาย จากนั้นเธอก็หันกลับไปทันทีที่ได้ยินเสียงของเลอศิลป์

ในเวลาต่อมา รษิกาก็ครุ่นคิด ถึงมันจะผ่านมานานหลายปีแล้ว แต่เลอศิลป์ก็ยังไม่เปลี่ยนไปเลย อันที่จริง เขาดูน่าดึงดูดมากกว่าเดิมอีกในตอนนี้ ฉันละสายตาไปจากเขาไม่ได้เลย…

“ไม่ดีเท่าที่คุณคิดไว้เหรอ?” เลอศิลป์หันไปขอให้พนักงานเอาชุดอื่นมาให้เขาพลางขมวดคิ้วและมีสีหน้าสิ้นหวัง

ตอนนั้นเองที่รษิกาได้สติ และยิ้มออกมาพลางชื่นชม “คุณดูหล่อกว่าที่ฉันคิดไว้อีกนะ ชุดนี้เหมาะกับคุณมากเลย”

พนักงานขายที่อยู่ข้างๆ เธอก็เสริมด้วย “คุณคะ ชุดนี้เหมาะกับคุณมากจริงๆ ค่ะ!”

เมื่อได้รับคำชมจากรษิกา เลอศิลป์ก็พยักหน้าอย่างพอใจและพูดกับพนักงานไปว่า “ช่วยใส่ถุงให้ทีนะ ผมจะไปลองชุดอื่นต่อ”

จะพูดอีกอย่างก็คือ เขาอยากลองชุดทุกชุดที่พนักงานขายนำมาให้เขา