ตอนที่ 157 จะแต่งงานกันเร็วๆ นี้

สิ้นเสียงนั้น ทุกคนที่อยู่ในบ้านของตระกูลคชาเรศก็หันไปทางทางเข้าคฤหาสน์ รษิกาก็หันไปเช่นเดียวกัน

เลอศิลป์แต่งกายด้วยชุดสูทสั่งตัดสีดำ ชุดสูทที่พอดีตัวนั้นเผยให้เห็นรูปร่างอันสมส่วนของเขา ผมที่หวีเสยไปด้านหลังจนเกือบหมด ทำให้ทุกคนได้เห็นใบหน้าที่สมบูรณ์แบบ ส่วนปอยผมเล็กๆ ที่ทิ้งตัวลงมาปรกหน้าผากของเขา ทำให้สายตาของเขาดูเย็นยะเยือกยิ่งกว่าที่เป็นอยู่ ทั้งหมดทั้งมวลทำให้เขาดูเย็นชาและห่างเหิน

ทุกคนจับจ้องมาที่เขากันเป็นตาเดียว

อัญชสาปรากฏตัวข้างหลังเขาโดยสวมชุดสีดำ ผมที่ม้วนเป็นลอนของเธอสยายลงมาถึงหน้าอก และปากสีแดงของเธอก็สะดุดตาเป็นพิเศษ ในขณะเดียวกัน แขนของเธอก็กำลังโอบศศิตาอย่างรักใคร่ขณะที่พวกเขาเดินตามหลังเลอศิลป์มา

ด้วยชุดที่เข้าชุดกันและปฏิสัมพันธ์ที่น่ารักระหว่างอัญชสาและศศิตาดูราวกับว่าพวกเขากำลังประกาศต่อชาวโลกว่าอัญชสาจะได้มาเป็นลูกสะใภ้ในอนาคตของครอบครัวตระกูลฟ้าศิริสวัสดิ์อย่างแน่นอน

เมื่อเห็นภาพนั้น ฝนทิพย์ก็เหลือบตามองรษิกา แต่เธอก็ไม่พอใจเมื่อเห็นสีหน้าของรษิกา ทันใดนั้น ฝนทิพย์จงใจคว้ามือแม่ของเธอและอุทานขึ้นมาว่า “โอ้โห! เลอศิลป์กับอัญชสานี่พออยู่ด้วยกันแล้วดูดีจังเลย!”

กุลธิดาไม่รู้ว่าพวกเขากำลังทำอะไรกันอยู่ แต่เธอรับรู้ถึงความสัมพันธ์อันใกล้ชิดระหว่างตระกูลภักดีสรวงและตระกูลฟ้าศิริสวัสดิ์ นอกจากนี้ เธอก็มักจะเห็นอัญชสาอยู่ด้วยกันกับเลอศิลป์ เธอจึงพยักหน้าเห็นด้วยและพูดว่า “ดูเหมือนว่าพวกเขาน่าจะแต่งงานกันเร็วๆ นี้เลยนะ”

สีหน้าของรษิกาเปลี่ยนไปเล็กน้อยเมื่อได้ยินเช่นนั้น อย่างไรก็ตาม เธอรีบตั้งสติและเงยหน้าขึ้นมาอีกครั้ง

จักรภพยืนอยู่ข้างๆ รษิกาเมื่อเขานึกถึงความขัดแย้งระหว่างเธอกับเลอศิลป์เขาจึงเหลือบมองเธอโดยไม่รู้ตัว และเขาก็ต้องประหลาดใจเมื่อเห็นว่าเธอดูนิ่งสงบมากแค่ไหน

เลอศิลป์ไม่ชอบใจเลยที่เขาเป็นจุดสนใจของผู้คน สายตาของเขาเปลี่ยนเป็นเย็นชา และเดินตรงไปเข้ายังกลางงาน เขาแค่ต้องการทักทายอัครพลก่อนที่จะหาข้ออ้างเพื่อปลีกตัวออกไปจากอัญชสา

กุลธิดาและชาติชายคุ้นเคยสนิทสนมกับตระกูลฟ้าศิริสวัสดิ์เป็นอย่างดี จึงลุกไปต้อนรับด้วยรอยยิ้ม "สวัสดี! ยินดีต้อนรับนะ แล้วนี่..."

ขณะที่พวกเขาพูด ทั้งคู่ก็มองไปที่ศศิตา

ศศิตาเพียงแค่ยิ้มตอบ

อัญชสาที่ยืนอยู่ข้างศศิตาดูเหนียมอายเล็กน้อยขณะที่ทักทายผู้อาวุโสกว่าอย่างสุภาพ หลังจากนั้นเธอก็ฟังบทสนทนาของพวกเขา