ตอนที่ 1631 บอกมา

“นายท่านจุลพัฒน์”

เลอศิลป์มองไปทั่วบ้านแต่ก็ไม่เห็นเจตนิน จากนั้น เขาก็เดินเข้าไปที่สวนหลังบ้าน

เลอศิลป์ทักทายจุลพัฒน์จากไกลๆ เมื่อเขาเห็นอีกฝ่าย

จุลพัฒน์วางบัวรดน้ำลงที่ด้านหนึ่งก่อนจะพยักหน้าให้เลอศิลป์

ดวงตาของพ่อบ้านเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดขณะที่เขาเดินตามเลอศิลป์เข้ามาที่สวนและพบจุลพัฒน์

จุลพัฒน์โบกมือ “ออกไปเถอะ ฉันจะคุยกับคุณเลอศิลป์เอง”

พ่อบ้านถอนหายใจโล่งอกหลังจากได้ยินเช่นนั้น เขากลับไปที่ห้องนั่งเล่นอย่างสุภาพ “ผมจะไปชงกาแฟมาให้นะครับ”

เป็นผลให้จุลพัฒน์และเลอศิลป์อยู่กันตามลำพังในสวนหลังบ้าน เลอศิลป์มองไปรอบๆ อย่างไร้อารมณ์และยังไม่เห็นว่าเจตนินจะอยู่ที่นั่น

จุลพัฒน์กล่าวว่า “วันนี้มาทำไมล่ะ คุณเลอศิลป์?”

เลอศิลป์ยืนอยู่ต่อหน้าจุลพัฒน์ เขาผ่อนคลายความตึงเครียดได้เล็กน้อยเพราะยังคงมีความเคารพต่อจุลพัฒน์อยู่ “ผมอยากเจอเจตนินครับ คุณจะบอกผมได้ไหมว่าเขาอยู่ที่ไหน?”

จุลพัฒน์ขมวดคิ้วขณะที่มีสีหน้าสงสัย เขาใช้ไม้เท้ายันร่างตัวเองไว้ ก่อนจะไปนั่งที่โต๊ะเล็กๆ ในสวนด้านหลัง จากนั้น เขาก็ผายมือให้เลอศิลป์ “นั่งก่อนสิ จะได้คุยกัน”

เป็นธรรมดาที่เลอศิลป์จะไม่อยู่ในอารมณ์จะนั่งลง โชคไม่ดีที่เขาไม่สามารถปฏิเสธคำเชิญของจุลพัฒน์ได้ เขาจึงเดินเข้าไปนั่งข้างๆ อีกฝ่าย

พ่อบ้านวางกาแฟลงบนโต๊ะให้พวกเขา

“คุณบอกว่ามาที่นี่เพื่อเจอเจตนิน บอกได้ไหมว่าเรื่องอะไร?”