ตอนที่ 1655
ตอนที่ 1655 ประสบโศกนาฏกรรมอย่างนี้
September 21, 2026
จักรภพไม่รู้ว่าจะพูดอะไรเพื่อตอบสนองต่อคำพูดของเลอศิลป์ สิ่งที่เขาทำได้คือปลอบใจเลอศิลป์อย่างช้าๆ
“นี่ไม่ใช่เรื่องของนายเลย ความผิดอยู่ที่เจตนินคนเดียว ไม่ว่านายจะทำอะไรหรือไม่ทำอะไร เขาก็ยังคงหาโอกาสที่จะลงมือกับรษิกาอยู่ดี”
หลังจากที่เขาพูดอย่างนั้น ก็มีบางอย่างผุดขึ้นในใจ และเขาพูดต่อว่า “เขาต้องมีเจตนาซ่อนเร้นในการทำแบบนี้ ฉันสงสัยว่ามันคืออะไรกันแน่”
เลอศิลป์ไม่ได้ตั้งใจที่จะปิดบังจักรภพ ดังนั้นเขาจึงเล่าให้เพื่อนฟังสั้นๆ เกี่ยวกับการเจรจาระหว่างเขากับเจตนินตอนที่พวกเขาพบกันก่อนหน้านี้
“เขาเสียสติไปแล้วเหรอ?”
หลังจากที่จักรภพได้ยินเกี่ยวกับเงื่อนไขของเจตนิน แววแห่งความไม่อยากจะเชื่อก็ปรากฏบนใบหน้าของเขา
ไม่เป็นไรหรอกที่เขาต้องการบริษัทในเครือสิบแห่งที่ทำกำไรได้มากที่สุดของฟ้าศิริสวัสดิ์กรุ๊ป เนื่องจากเลอศิลป์สามารถชดเชยได้อย่างรวดเร็ว แต่พวกเขามีสิทธิ์อะไรในการตัดสินใจแทนรษิกาเกี่ยวกับความร่วมมือของสถาบันวิจัยของเธอในขณะที่เธอยังอยู่ในอาการโคม่า ที่แย่กว่านั้นคือเขายังต้องการให้เลอศิลป์แต่งงานกับผู้หญิงคนอื่นด้วยซ้ำ! แรงจูงใจของเขาคืออะไรกันแน่?
ในขณะเดียวกัน แววแห่งความรังเกียจก็เต็มเปี่ยมในดวงตาของเลอศิลป์ “ฉันไม่มีปัญหากับข้อกำหนดอื่นทั้งหมด ยกเว้นข้อกำหนดสุดท้าย ฉันไม่มีวันยอมหรอก”
ในที่สุดฉันก็เอาชนะใจเธอได้ และฉันจะไม่มีวันปล่อยเธอไปอีกแล้ว ถึงตาย เธอก็ต้องตายไปกับฉัน!
จักรภพสัมผัสได้ถึงรัศมีอันน่าสะพรึงกลัวที่เล็ดลอดออกมาจากเพื่อนของเขา แต่ตอนนั้นเขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นในใจของเลอศิลป์ เขาจึงใจสั่นด้วยเหตุผลบางอย่างที่อธิบายไม่ได้
อย่างไรก็ตาม ผู้ชายที่อยู่ข้างๆ เขายังคงเป็นเพื่อนเขามาตั้งแต่เด็ก ด้วยเหตุนี้ เขาจึงได้แต่ตัวสั่นแต่ก็สงบสติอารมณ์ได้ในจังหวะถัดมา
เขาพยักหน้า “เจตนินล้ำเส้นเกินไปแล้ว ความโลภของเขาไม่มีขอบเขต ไม่ช้าก็เร็วเขาจะได้รับผลที่ตามมาจากการกระทำของเขา”
ต่อจากนั้น ทั้งสองคนพูดคุยกันถึงแผนของสามวันต่อไปนี้อย่างจริงจัง หากพวกเขายังคงไม่สามารถหาทางทำให้รษิกาฟื้นขึ้นมาได้ และเจตนินก็ยังคงยืนกรานเกี่ยวกับเงื่อนไขทั้งสามนี้
ในขณะนั้นฝนทิพย์อยู่ในครัว
บังเอิญว่าเธอได้ยินว่าเลอศิลป์มาที่นี่เมื่อเธอลงมาชั้นล่างเพื่อหาน้ำดื่มสักแก้ว
เพราะเรื่องโง่เขลาที่เธอทำในอดีต เธอจึงไม่กล้าเผชิญหน้ากับชายคนนั้น เธอจึงต้องการรอจนกว่าเขาจะขึ้นไปข้างบนก่อนจะแอบกลับขึ้นไป