ตอนที่ 1667 รังเกียจ

สีหน้าของพงศกรหม่นหมองลงไป

“การทำให้หลอดเลือดแดงของเธอผ่อนคลายขึ้นจะใช้เวลาสามวัน ถ้าฉันไม่ได้คิดอะไรออกมาได้ภายในสามวันล่ะก็...”

พงศกรยังพูดไม่จบประโยค แต่คนเหล่านั้นก็เดาได้ว่าเขาจะพูดอะไร

หากพงศกรไม่สามารถวางแผนการรักษาได้ภายในสามวัน รษิกาจะต้องตาย

นั่นคือข้อเท็จจริง เว้นแต่เลอศิลป์จะยอมรับตามคำขอของเจตนิน

แม้ว่าเขาจะเตรียมใจให้พร้อมสำหรับความเป็นไปได้นั้นแล้ว แต่คำพูดของพงศกรก็ยังคงเหมือนกริชที่แทงเลอศิลป์เข้าที่หัวใจ

เมธินีและจักรภพตกตะลึง

แม้แต่อาจารย์หมอพงศกรก็ยังคิดวิธีรักษาเธอไม่ได้เหรอ? เจตนินมันโหดร้ายขนาดไหนกัน?

ทั้งสองพยายามไม่แสดงสีหน้าตกตะลึง

จักรภพถามด้วยน้ำเสียงสงบ “อาจารย์หมอพงศกร มีอะไรให้เราช่วยไหมครับ?”

พงศกรพยักหน้า “ห้องสมุดอยู่ที่ไหน? ฉันต้องทำการวิจัยบางอย่าง”

จักรภพตอบทันทีว่า “ผมรู้จักห้องสมุดสำหรับผู้ที่อยู่ในสาขาการแพทย์ หนังสือที่นั่นจัดเรียงตามประเภทและมีให้เลือกมากมายเลยครับ”

“เราไม่มีเวลาแล้ว รีบไปที่นั่นกันเถอะ”

จักรภพนำพงศกรออกไปพร้อมกับฝนทิพย์ทันที

ในไม่ช้า เมธินีและเลอศิลป์ก็อยู่กันตามลำพังในทางเดิน

“ฉันจะเข้าไปดูรษิกาข้างใน คุณเลอศิลป์ คุณอยากเข้าไปกับฉันไหม?” เมธินีถามโดยพยายามไม่ทำหน้าเศร้า

เลอศิลป์มองหญิงสาวที่รายล้อมไปด้วยแพทย์ในห้องพักฟื้นเป็นเวลานาน ก่อนจะมองไปทางอื่นและส่ายหัว

ในที่สุด เมธินีก็แน่ใจได้ว่าชายที่อยู่ตรงหน้าเธอรักรษิกาอย่างแท้จริง เมื่อเห็นความเศร้าหมองของเขา เธอก็รู้สึกสะเทือนใจ แต่คลื่นแห่งความเศร้าโศกก็ปกคลุมเธอเช่นกัน