ตอนที่ 1696 จะมีเพียงหนึ่งเดียว

เลอศิลป์กับอรอุษาออกจากห้องผู้ป่วย เมธินีก็ออกมาเช่นกันเพราะเหนื่อยล้ากับการอดหลับอดนอนทั้งคืน

“นี่ กินสักหน่อยสิ รษิกาฟื้นแล้ว เราก็เบาใจได้”

เมธินีออกจากห้องผู้ป่วยมาพร้อมกับอาหารจำนวนหนึ่ง

อรอุษารับจานจากเธอ “ฉันไปอุ่นให้ค่ะ”

เห็นเลอศิลป์ยังอารมณ์บูด เมธินีรีบตามอรอุษาไป

ทั้งคู่ไม่รู้ว่าเลอศิลป์กับรษิกาคุยกันเรื่องอะไรที่ทำให้ต่างคนต่างหัวเสีย

แต่สิ่งเดียวที่ทำได้ในเวลานั้นคือปล่อยให้ชายหนุ่มใจเย็นลงเอง

เลอศิลป์ดูดีขึ้นเล็กน้อยตอนที่สองสาวกลับมา

อรอุษาบรรจงแบ่งอาหารออกเป็นสามส่วน จากนั้นยื่นให้เมธินีกับเลอศิลป์

ชายหนุ่มขมวดคิ้วเมื่อเห็นจานอาหาร ขณะที่กำลังจะปฏิเสธ อรอุษาก็พูดขึ้นมา “กินสักหน่อยเถอะ หน้าตาคุณดูไม่ดีเลย ควรใช้ช่วงเวลานี้พักฟื้นเอาแรง ถึงยังไงคุณรษิกาก็ต้องการให้คุณดูแลนะคะ”

จากนั้นเลื่อนจานเข้าไปใกล้กว่าเดิม

คราวนี้เลอศิลป์ยอมกิน คิ้วที่ขมวดมุ่นเริ่มคลาย “ขอบคุณนะ ไม่นึกเลยว่าคุณจะยอมทำตามที่ผมขอร้อง”

ตอนที่เขาเลือกบอกความจริงกับอรอุษาที่บ้านใหญ่ของตระกูลฟ้าศิริสวัสดิ์ ก็นึกว่าคุณหนูจากครอบครัวร่ำรวยอย่างเธอคงจะลังเล

แต่ก็ต้องประหลาดใจที่เธอตอบตกลงทันที

เมื่อมาคิดดู การได้ยาถอนพิษคงล่าช้าไปอีกแน่ถ้าอรอุษามัวแต่รีรอ

ยาพิษออกฤทธิ์แล้ว รษิกาคงต้องตายหากพวกเขาช้าไปเพียงเสี้ยววินาที