ตอนที่ 1717 เทียบกันไม่ได้

เลอศิลป์พยักหน้าซึ่งครรชิตก็รับทราบและพาพงศกรไปส่งที่สถาบันวิจัย

ในห้องพักฟื้น เหลือแค่เพียงรษิกากับเลอศิลป์อยู่ตามลำพัง

หลังจากพงศกรออกไปแล้ว รษิกาก็พูดกับเมธินีว่า “อาจารย์หมอกำลังไปที่นั่นแล้วนะ เธอทำตามคำแนะนำของเขาก็พอเมื่อเขาไปถึงแล้ว”

ในตอนนี้ ทั้งสามทานอาหารกลางวันที่ลลิตาซื้อมาให้อย่างเร่งรีบ

เมื่อได้ยินคำพูดของรษิกา เมธินีก็พยักหน้าและถามว่า “แล้วเธอไม่เป็นไรใช่ไหม? รษิกา”

ถึงมันจะแค่ไม่กี่ชั่วโมง สีหน้าเธอก็ซีดอย่างกับกระดาษขาวแล้ว ไม่ต้องพูดถึงความอ่อนล้าในน้ำเสียงเลย เมธินีอดห่วงไม่ได้ แม้ว่าจะไม่รู้อาการล่าสุดของเพื่อนเธอผ่านทางหน้าจอ

รษิกายิ้มและยืนยันว่า “ทุกอย่างโอเคดี ฉันก็ทนได้อยู่ ฉันจะไม่เป็นไรน่า”

ขณะที่พูด เธอก็หน้าบูดบึ้งเพราะความเจ็บปวด

เมื่อเห็นอย่างนั้น เมธินีก็ยิ่งเป็นห่วง แต่เธอรู้ว่าไม่มีประโยชน์ที่จะพูดอะไรมากในตอนนี้ สิ่งที่สำคัญที่สุดในตอนนี้คือค้นหาองค์ประกอบของยาถอนพิษให้ได้ ใช้มันแยกองค์ประกอบหลักออกมา และจากนั้นก็พัฒนายาถอนพิษ

เธอหยักหน้าด้วยท่าทีหนักใจ “ฉันสาบานว่าจะไม่ให้อะไรเกิดขึ้นกับเธอ ฉันจะคิดหาองค์ประกอบที่จะทำยาถอนพิษให้ออกจนได้!”

“ขอบใจที่ช่วยฉันนะ” รษิกายิ้มเป็นเชิงขอบคุณ

“ฉันเป็นแม่ทูนหัวของอชิและเบนนี่! ถ้าไม่ใช่เพื่อเธอ ฉันก็จะทำเพื่อพวกเขาอยู่ดี! ถ้ายังมัวแต่มานั่งขอบคุณฉันอยู่อย่างนี้ ฉันจะโกรธเธอแล้วนะ!” เมธินีจงใจแกล้งทำเป็นโมโหเพื่อให้บรรยากาศตลกขบขันมากขึ้น