ตอนที่ 1720 นี่ไม่ใช่ยาถอนพิษ

เวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้า

เมื่อท้องฟ้าเริ่มมืดลง พวกเขาก็รู้สารประกอบทุกอย่างในยาถอนพิษแล้ว

แต่อนิจจา ไม่มีเบาะแสสำหรับสมุนไพรตัวที่สำคัญที่สุด

อาการของรษิกากำลังแย่ลง

ตอนเที่ยง เธอยังสามารถลุกขึ้นนั่งเองได้ แต่ในเวลานี้ เธอจำเป็นต้องพิงเลอศิลป์เพื่อลุกขึ้นนั่ง เธอยังกัดฟันอยู่ตลอดเวลาเพื่อไม่ให้ร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดสาหัส

“ใกล้หมดเวลาแล้วนะ ผมจะติดต่อเจตนินเดี๋ยวนี้!”

เมื่อเห็นเธอเจ็บปวด เลอศิลป์ก็รู้สึกกังวลเป็นอย่างมาก

รษิกาคว้าข้อมือเขาอย่างยากลำบากและพูดว่า “รออีกหน่อยเถอะนะ ฉันยังทนได้อีกหน่อย”

เรายังมีความหวังตราบใดที่เรายังไม่อยู่ในจุดวิกฤติ

ด้วยความหวังสุดท้าย พงศกรแตะสูตรโมเลกุลบนหน้าจอแล้วพูดว่า “เรามาทำการทดสอบกันใหม่ดีกว่า ผมอยากจะรู้ว่านี่คืออะไร!”

เมธินีเทของเหลวลงบนอุปกรณ์และทำการทดสอบอีกครั้งโดยไม่เสียเวลา

ก่อนที่ผลจะออกมา พงศกรก็ตระหนักอะไรบางอย่างได้และพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มลึก “ผมรู้แล้ว! ส่วนผสมหลักไม่ใช่สมุนไพร แต่เป็นสารเคมีที่เติมเข้าไประหว่างการผลิต!”

สูตรโมเลกุลที่เปลี่ยนแปลงไปนั้นเป็นผลมาจากสมุนไพรผสมกับสารเคมีอย่างแน่นอน

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เมธินีก็ตระหนักได้เช่นกันและพูดกับรษิกาด้วยความตื่นเต้นว่า “รษิกา เธอได้ยินไหม? อาจารย์หมอค้นพบส่วนประกอบสำคัญแล้ว เราสามารถเริ่มสร้างยาแก้พิษได้ทันที!”

การสร้างยาแก้พิษนั้นเป็นเรื่องง่ายตราบใดที่พวกเขารู้ว่าองค์ประกอบสำคัญของพิษคืออะไร

รษิกาถอนหายใจด้วยความโล่งอกและฝืนยิ้ม “เยี่ยมมาก”

เมธินียุ่งอยู่กับการทดสอบตลอดทั้งบ่ายจนเธอไม่ได้สังเกตเห็นอาการของรษิกาในตอนนี้

นาทีที่เมธินีเห็นอาการของรษิกาว่ากำลังแย่ลง รอยยิ้มบนใบหน้าเธอก็ค่อยๆ จางหายไปและแทนที่ด้วยสีหน้าเป็นกังวล