ตอนที่ 1742 เป็นปกติดี

“ตอนนี้เราควรทำยังไงดีครับ? คุณเจตนิน”

กวินรู้ดีว่านี่คือวิธีแก้แค้นของเลอศิลป์ เขาจึงกลัวเป็นอย่างมาก

ในตอนนั้น เจตนินก็โมโหขึ้นมาทันที

หลังจากฟังกวินแล้ว เขาก็ตวาดว่า “ติดต่อคุณจุลพัฒน์สิ ในฐานะที่คุณปู่เป็นหัวใจหลักของตระกูลดำรงกุล คุณปู่ต้องสามารถควบคุมความเสียหายได้”

กวินรับคำ

เจตนินเสริม “อีกอย่าง โอนเงินกองทุนของบริษัทออกทั้งหมด เราต้องเก็บเงินเอาไว้ให้ได้มากที่สุดเท่าที่เราจะทำได้!”

เขามีลางสังหรณ์ว่าเลอศิลป์จะไม่หยุดอยู่แค่นั้น

“เข้าใจแล้วครับ!” เช่นนั้นแล้ว กวินก็เดินออกไป

แต่ยิ่งเจตนินคิดมากเท่าไร เขาก็ยิ่งหนักใจมากเท่านั้น “ช่างมันเถอะ ผมจะกลับไปกับคุณ!”

หลังจากเร่งให้พยาบาลพันแผลให้แล้ว เขาก็รีบลุกออกไป

ทันใดนั้น เขาก็รู้สึกถึงความอ่อนแอในร่างกายอย่างกะทันหัน เขาไม่สามารถออกแรงใดๆได้ และขาของเขาก็สั่นไปหมด

วินาทีต่อมา เจตนินก็ล้มลงไปกับพื้น สติของเขาค่อยๆ เลือนหายไป

“คุณเจตนิน! คุณไม่เป็นไรใช่ไหม?”

ความวุ่นวายทำให้กวินหันมาแล้วรีบวิ่งไปหาเจตนิน

เมื่อเขาเห็นเจตนินที่หมดสติอยู่ แววลังเลก็ฉายขึ้นมาในสายตาเขา

เลอศิลป์จะไม่ปล่อยดำรงกุลกรุ๊ปไปง่ายๆ แน่ ถ้าฉันยังติดอยู่กับที่นี่ต่อไป ฉันก็จะถูกลากลงนรกไปด้วย

ทันใดนั้น กวินก็เต็มไปด้วยความรู้สึกที่อยากจะหนีไปให้พ้น

เมื่อทบทวนดูอีกที เขาก็คิดว่าเขาเป็นคนของดำรงกุลกรุ๊ปมาตลอดในสายตาของเลอศิลป์ ถ้าเขาหนีไป เลอศิลป์ก็ไม่จำเป็นต้องให้อภัยเขาเช่นกัน