ตอนที่ 1799 แม่ผมไม่เชื่อ

เลอศิลป์ขมวดคิ้วทันทีแล้วจ้องมองแม่ของเขา “แม่ครับ มันเป็นอุบัติเหตุ แม่พูดอะไรกันน่ะ?”

“ใช่ๆ มันเป็นอุบัติเหตุ แต่พวกลูกก็ไม่ระวังกันเลย ปล่อยให้เด็กๆ ไปแสดงบนเวทีกับสัตว์ได้ยังไง? มันอันตรายมากเลยนะ แม่บอกได้แค่ว่ารษิกาน่ะไม่คิดให้ดีมากพอ”

เมื่อรู้ว่าศศิตากำลังกล่าวโทษรษิกาอยู่ เลอศิลป์ก็โมโห “แม่มาที่นี่เพื่อมาเจอผม หรือว่ามากล่าวหาใครกันแน่? ถ้าต่อไปแม่ยังทำอย่างนี้อยู่ แม่อย่ามาที่นี่เลยจะดีกว่า!”

ศศิตาถึงกับพูดไม่ออก

เธอไม่คิดเลยว่าลูกชายจะพูดจาหักหาญน้ำใจแบบนี้ และมันทำให้เธออึ้งไป ตอนแรก เธออยากจะดุด่าเขา แต่ก็เลือกจะเก็บกดเอาไว้ “ก็ได้ แม่จะไม่พูดเรื่องนี้อีก ยังไงๆ แม่ก็คิดถึงเรื่องเด็กสองคนนั้นมาสองวันแล้ว แม่พูดถึงความสงสัยของแม่ได้บ้างไหม? แม่ขอหลักฐานจากรษิกาได้หรือเปล่า?” ศศิตาพูดด้วยน้ำเสียงที่ดูใจเย็น

ไม่มีทางที่เลอศิลป์จะเลี่ยงปัญหาเช่นนี้ได้ แม้ว่าทุกคนในครอบครัวจะเชื่อเช่นนั้น แต่เครือญาติของตระกูลฟ้าศิริสวัสดิ์ก็อาจจะไม่เชื่อก็ได้

หลังจากครุ่นคิดดูแล้ว เขาก็พยักหน้าตอบรับ “โอเค ผมจะไปตรวจดีเอ็นเอให้รู้กันไปครับ”

ศศิตายิ้มออกมา เพราะเธอได้ในสิ่งที่คาดหวัง

เธอไม่เชื่อว่าเด็กชายสองคนเป็นลูกของเลอศิลป์ เธอแน่ใจว่ารษิกาหลอกลวงเขา

หลังจากนั้น เลอศิลป์ก็โน้มน้าวให้ศศิตากลับไปโดยใช้ความเหนื่อยล้าของเขาเป็นข้ออ้าง

เมื่อเด็กๆ ตื่นขึ้นมาแล้ว เลอศิลป์ก็อยู่ห่างๆ จากพวกเขา ผู้เป็นพ่อยังแจ้งด้วยว่าเขาป่วยและบอกเด็กๆ ว่าอย่าเข้าใกล้เขาเลย

“แม่กำลังหลับอยู่ตอนนี้เพราะแม่อยู่ดูแลพ่อทั้งคืน วันนี้อยู่กันเงียบๆ อย่าส่งเสียงดังกันนะ โอเคไหม? อชิ พ่ออยากให้หนูช่วยดูแลน้องๆ ด้วย”

เด็กทั้งสามพยักหน้าอย่างว่าง่าย