ตอนที่ 181 เด็กๆ นั้นไร้เดียงสา

เมื่อได้ยินเสียงผู้ประกาศข่าวดังแว่วมาจากโทรทัศน์ เลอศิลป์ก็รู้เลยว่ารษิกาน่าจะได้ยินข่าวการหมั้นของเขาแล้ว เขาค่อยๆ มองดูเธอดีๆ ก่อนจะเห็นว่าเธอดูนิ่งสงบมาก

หลังจากนั้นไม่นานเขาก็พูดออกมาทำลายความเงียบ “ผมมาหาไอวี่ เธอเป็นยังไงบ้าง?”

รษิกาก้าวถอยออกจากประตูเพื่อให้เขาเดินเข้ามาในบ้าน “เธออยู่ข้างบน แต่ฉันอาจจะต้องคุยเรื่องไอวี่กับคุณสักหน่อยแล้วล่ะ”

พวกเขาค่อยๆ เดินเข้าไปในห้องนั่งเล่น รษิกาทำท่าบอกให้เลอศิลป์นั่งลงบนโซฟา ส่วนเธอก็นั่งลงบนโซฟาเดี่ยวที่ตั้งอยู่ข้างๆ เช่นเดียวกัน

คติยาเดินเอากาแฟมาให้พวกเขาและออกไปจากห้องอย่างเงียบๆ เพราะรู้ว่าพวกเขามีเรื่องที่ต้องคุยกัน

“มีอะไรเหรอ?” หัวใจของเลอศิลป์ตกลงไปที่ตาตุ่มเมื่อเขาเห็นท่าทีของเธอ

รษิกาเริ่มพูดออกมาด้วยความใจเย็น “ฉันยอมให้ไอวี่อยู่ที่นี่ชั่วคราวก็เพราะอาการของเธอในตอนนั้น แต่เมื่อไม่กี่วันมานี้เธอทำได้ดีมาก เธอเริ่มพูดคุยมากขึ้นกว่าเดิมด้วย เทียบกับเมื่อก่อนแล้วเธอพัฒนาขึ้นมามากเลย เพราะฉะนั้นฉันว่าไอวี่ก็คงไม่จำเป็นต้องอยู่ที่นี่อีกต่อไปแล้วล่ะ”

เธอพยายามพูดเป็นนัยๆ เพื่อให้เขาพาไอรดากลับบ้าน

สีหน้าของเลอศิลป์ตึงเครียดขึ้น “เพราะว่าเธออาการดีขึ้นเมื่ออยู่ที่นี่ เธอก็อาจจะฟื้นตัวได้อย่างสมบูรณ์ถ้าอยู่ที่นี่ต่อ ถ้าเกิดว่ามันไม่เป็นการรบกวนคุณ…”

รษิการีบพูดแทรกอย่างรวดเร็ว “ฉันขอโทษนะ แต่ไอวี่เป็นลูกสาวของคุณ ฉันเชื่อว่าเธอจะดีขึ้นเร็วกว่าถ้าอยู่กับคุณ อีกอย่าง ฉันก็เป็นแค่คนแปลกหน้าสำหรับเธอน่ะ”

เลอศิลป์ขมวดคิ้วเมื่อรู้ว่าสิ่งที่รษิกาตั้งใจเอาไว้แล้ว “ทำไมถึงตัดสินใจได้เร็วขนาดนี้ล่ะ? ผมว่าคุณก็ดูแลเธอได้ดีไม่ใช่หรือไง?”