ตอนที่ 1811 ไม่รู้ว่าจะทะนุถนอมอย่างไร

อรอุษาสับสนไปนิดหน่อยคุณนายศศิตามักจะมีท่าทีและมารยาทเฉพาะตัวอยู่เสมอ มันไม่ค่อยสุภาพไปหน่อยเหรอที่มาส์กหน้าขณะที่รับแขกแบบนี้?

เมื่อทบทวนดูอีกที เธอก็คิดไปว่าศศิตาไม่ได้แสดงกิริยาสุภาพและเหมาะสมต่อหน้าเธอก็เพราะศศิตาอยากจะสนิทกับเธอให้มากขึ้นเท่านั้นเอง

พอนึกถึงเอกพลที่อยู่ข้างๆ เธอ อรอุษาก็หัวเราะออกมาทันทีและกล่าวว่า “คุณเอกพลคะ มีผลไม้อร่อยๆ และของอื่นๆ ที่ฉันนำมาให้ด้วยนะคะ เดี๋ยวฉันไปล้างให้ค่ะ!”

เอกพลโบกมือปฏิเสธ เขาบอกอรอุษาว่าไม่จำเป็นและเขาจะเอาไปล้างเองแทน

ขณะที่เขาหันหลังกลับไป เขาก็นึกอะไรบางอย่างออกงั้นผู้หญิงคนนี้ก็จงใจใช้ข้ออ้างนี้ให้ฉันออกไปสินะ เธออยากจะบอกอะไรศศิตาอีก? หวังว่าศศิตาจะไม่ตัดสินใจผิดแล้วทำเรื่องพลาดเหมือนที่เคยทำตอนอัญชสานะ

หลังจากมองดูเอกพลเดินเข้าไปในครัว อรอุษาก็หันมามองศศิตาพลางยิ้ม

แรงกระตุ้นของอรอุษาที่เดินทางมาเยี่ยมนั้นเรียบง่ายมาก คือเพื่อให้ศศิตาช่วยสร้างโอกาสให้เลอศิลป์ได้ใช้เวลาร่วมกันกับเธอ

เพราะเหตุนั้น เธอจึงเห็นข้ออ้างที่แสนสมบูรณ์แบบ

“คุณนายศศิตา ฉันรู้ข่าวมาวันนี้ค่ะ คุณวิชัย อาจารย์ใหญ่ที่โรงเรียนมัธยมของฉันกับเลอศิลป์ล้มป่วย คงจะเป็นมะเร็งหรืออะไรสักอย่าง เขาเป็นคนดีมากเลยนะคะ แต่น่าสงสารที่เขายากจนและไม่มีเงินเก็บมากเพียงพอ เขาก็เลยได้รับการรักษาช้าไปในตอนนี้ คุณช่วยอธิบายสถานการณ์นี้กับเลอศิลป์ทีได้ไหมคะ? ฉันคิดว่าจะขอให้เขาไปเยี่ยมคุณวิชัยพร้อมกันกับฉัน และบริจาคเงินให้เขาเอาไปรักษาตัวสักหน่อย” อรอุษาอธิบายช้าๆ

เธอเชื่อว่าศศิตาฉลาดพอที่จะรู้นัยยะที่เธอต้องการจะสื่อและเข้าใจสิ่งที่เธอพยายามจะบอก

จะพูดอีกอย่างก็คือ เธอต้องการใช้เวลาและทำอะไรร่วมกันกับเลอศิลป์ หากเป็นเช่นนั้น มันจะทำให้พวกเขาได้ใกล้ชิดกันและสร้างความสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้นมากขึ้น

ด้วยเหตุผลนั้น เธอไม่กังวลว่าศศิตาจะปฏิเสธมากเท่าไรนัก

“งั้นเหรอ? เธอก็ควรช่วยเขาอยู่แล้วนะ แต่ว่าอรอุษา ฉันกำลังยุ่งอยู่กับการตรวจสุขภาพในช่วงนี้ เลอศิลป์ก็อาจจะยุ่งกับเรื่องงานอยู่เหมือนกัน ส่วนเรื่องนี้ เธอก็ไปหาเขาแล้วถามเขาเองก็ได้นะ ฉันเชื่อว่าเขาจะหาเวลาไปได้”

คำตอบของศศิตาทำให้อรอุษาใจเสีย

มันเป็นการปฏิเสธกลายๆ ไม่ใช่แค่ศศิตาจะแสดงความเห็นด้วยกับความคิดของอรอุษาเท่านั้น แต่ศศิตายังไม่มีเจตนาที่จะช่วยเธอเอาข้อความนี้ไปบอกเขาด้วย

อรอุษาขมวดคิ้ว แต่เธอก็ปิดบังมันไว้แทบจะในทันที