ตอนที่ 1843 อัจฉริยะที่แท้จริง

คืนนั้น เมื่อเลอศิลป์กลับมาถึงบ้าน รษิกาก็มองเขาด้วยสายตาที่แฝงความหมายเพื่อห้ามไม่ให้เขาพูดถึงอุบัติเหตุของศศิตาต่อหน้าเด็กๆ

“พ่อ แม่ ผมสมัครแข่งงานคอมพิวเตอร์ด้วยฮะ แล้วมันเป็นการแข่งแบบนานาชาติด้วย!” เบนนี่พูดอย่างกระตือรือร้น

เลอศิลป์ลูบหัวเด็กชายทันทีและชื่นชมเขา “เยี่ยมเลย แต่จำไว้นะว่าอย่าออมมือให้เด็กคนอื่นเด็ดขาด โอเคไหม?”

ทักษะการแฮ็กของเบนนี่ในตอนนี้ไปถึงระดับความเชี่ยวชาญที่แม้แต่เลอศิลป์เองก็ยังตะลึง

อชิที่อยากได้รับความรักจากพ่อเหมือนกันรีบเข้ามาประกาศข่าวต่อไป “พ่อฮะ ผมได้เข้าร่วมรายการอัจฉริยะสุดขั้ว แล้วได้เข้ารอบแรกด้วยฮะ ทีมผู้ผลิตเชิญให้ผมไปแข่งรอบสุดท้าย ผมไปได้ไหมฮะ?”

รษิกาอดไม่ได้ที่จะทึ่งเหมือนกันเด็กเหล่านี้นี่นะ! พวกเขาโตมาเป็นอะไรได้บ้างในตอนที่เราไม่ทันได้สังเกต?

เลอศิลป์อุ้มอชิขึ้นมาไว้ในอ้อมแขนแล้วหอมแก้มเด็กชายฟอดใหญ่ก่อนจะชื่นชมเขา “ความจำของลูกดีกว่าคอมพิวเตอร์เสียอีก ลูกควรไปร่วมแข่งรอบสุดท้ายถ้าลูกต้องการ พ่อสัญญาว่าจะไปดูลูกแข่งด้วย”

ไอรดารู้สึกสิ้นหวัง หลังจากคิดอยู่สักพัก เธอก็รีบเสริมขึ้นมาว่า “พ่อคะแม่คะ หนูส่งการออกแบบของหนูไปให้ดีไซน์เนอร์ชื่อดังที่เอเปีย เขาเสนอว่าจะรับหนูเป็นพนักงานฝึกหัด แต่หนูยังเด็กและไม่อยากไปต่างประเทศเลย”

ทั้งเลอศิลป์และรษิกางุนงงไปกับข่าวนั้น

“ดีไซน์เนอร์ชื่อดังคนไหนกัน? แล้วเขาเป็นดีไซน์เนอร์จริงๆ ใช่ไหม?” เลอศิลป์ถามอย่างจริงจัง เขาอดไม่ได้ที่จะเป็นห่วงว่าไอรดาอาจตกหลุมพรางของมิจฉาชีพได้

ตอนนั้นเอง อชิกับเบนนี่ต่างก็ช่วยกันอธิบาย

“ผมเป็นคนช่วยไอวี่หาดีไซน์เนอร์คนนั้นเองฮะ เขาเป็นดีไซน์เนอร์ที่มีชื่อเสียงในอันดับสามของโลกเลย บิณฑ์ บันดาลวงษ์คนนั้นน่ะครับ ที่เป็นดีไซน์เนอร์ผู้อยู่เบื้องหลังแบรนด์ดังต่างๆ!”

“ใช่ครับ เพราะไอวี่ยังไม่เก่งภาษายศคีรี ผมก็เลยช่วยแปล เขาส่งคำตอบกลับมาแล้วและยังอยู่ในกล่องจดหมายผมอยู่เลย และเป็นอีเมลสำหรับทำงานของคุณบิณฑ์จริงๆ ครับ”

รษิกากับเลอศิลป์มองหน้ากัน

พันธุกรรมของเรามันแรงขนาดนี้เลยเหรอ? ลูกๆ ของเราเป็นอัจฉริยะที่แท้จริง!

บิณฑ์เป็นผู้มีชื่อเสียงระดับตำนานในวงการแฟชั่น เมื่อได้ยินชื่อของเขา รษิกากับเลอศิลป์ก็คิดไม่ออกว่าควรทำอย่างไรดี