ตอนที่ 188 ไปโรงพยาบาลเถอะนะ

ไอรดาไม่ยอมกลับบ้านกับเขาเพราะเธออยากเจอรษิกาก่อน ทำให้เลอศิลป์ไม่มีทางเลือกนอกจากต้องรออยู่แถวนั้น

เขาไม่คาดคิดมาก่อนว่าจะได้ยินข่าวเช่นนี้

ไอรดามองเลอศิลป์อย่างกังวลและคว้าแขนเสื้อเขาไว้ “คุณรษิกา…”

เลอศิลป์รู้ว่าลูกสาวเขาอยากจะถามอะไร เขาจึงช่วยเธอพูดต่อจนจบ “เกิดอะไรขึ้นกับคุณรษิกา?”

ลิสาผู้ที่ไม่รู้เรื่องอะไรก็บอกพวกเขาว่าเกิดอะไรขึ้นกับรษิกา “คุณรษิกาดูไม่สบายตั้งแต่เธอกลับบ้านเมื่อคืนแล้วค่ะ ตอนแรกฉันคิดว่าเธอเหนื่อยจากงาน แต่พอฉันไปเช็คดูเธออีกทีตอนกลางวัน เธอก็มีไข้ค่ะ ตอนนี้ฉันต้องขอตัวกลับไปดูแลเธอก่อนนะคะ”

จากนั้นเธอจูงมือเด็กแฝดกลับไป

อชิและเบนนี่ออกไปอย่างรวดเร็วและไม่ทันได้บอกลากับไอรดาด้วยซ้ำ

ดวงตาของไอรดาเริ่มโศกเศร้า เธออดไม่ได้ที่จะบ่นพึมพำออกมาด้วยเสียงเบาๆ ว่า “คุณรษิกา…”

เลอศิลป์มองเด็กหญิงตัวน้อยและลังเลครู่หนึ่ง จากนั้นเขาขอให้คนขับรถขับตามลิสาไปเพื่อที่พวกเขาจะได้ไปเยี่ยมรษิกา

ฝาแฝดเป็นห่วงแม่พวกเขาเลยวิ่งตรงเข้าไปที่ห้องเธอ พวกเขาไม่พูดอะไรสักคำแม้เลอศิลป์จะเข้ามาในบ้าน

ลิสาไม่ได้ห้ามเลอศิลป์และไอรดาขึ้นไปข้างบนเหมือนกัน

รษิกาตื่นขึ้นมาเมื่อคู่แฝดเปิดประตูห้อง เธอลืมตาและเห็นตาสองคู่จ้องมาที่เธอ

“แม่ครับ แม่เป็นยังไงบ้างครับ? แม่ต้องไม่สบายมากๆ แน่เลย” อชิแตะที่หน้าผากเธอและตกใจกับความร้อนนั้น

รษิกาตอบโต้ด้วยรอยยิ้มที่อบอุ่น “แค่เป็นไข้เอง พอแม่นอนเยอะๆ เดี๋ยวมันก็หายไปเองแหละ”

ทันใดนั้น เธอได้ยินเสียงเด็กหญิงตัวน้อย “คุณรษิกา…”

รษิกาชะงักไปเล็กน้อย เธอหันไปเห็นไอรดากำลังงอแงที่ปลายขอบเตียงและมองรษิกาด้วยสายตาที่เป็นห่วง