ตอนที่ 1893 ไม่มีใครเทียบได้

“แผนคุณมีข้อผิดพลาดเยอะมาก กฤษณาโง่มากที่ใช้ชื่อฟลอร่าเวอบากรุ๊ปเพื่อรับสมัครพนักงานชั่วคราว!”

แววตาของเลอศิลป์เย็นชาราวผืนน้ำแข็ง แต่ในใจเขาก็มีสัมผัสของความกลัว

แม้ว่าแผนการนี้จะมีช่องโหว่อยู่มาก แต่จุดเน้นหลักคือการบรรลุผลลัพธ์อย่างรวดเร็ว

หากสินค้าจำนวนหนึ่งแสนชุดเข้าสู่ตลาด การสืบสวนและระบุตัวผู้กระทำความผิดในภายหลังก็ไร้ความหมาย

การกอบกู้สถานการณ์หลังจากความคิดเห็นของสาธารณชนที่มีต่อบริษัทถูกทำลายลงคงเป็นเรื่องยาก เมื่อถึงเวลานั้น ไม่ว่าพนักงานของฟลอร่าเวอบากรุ๊ปจะพยายามอธิบายตัวเองมากเพียงใด วิกฤตความไว้วางใจก็คงไม่มีทางแก้ไข

และในฐานะผู้อำนวยการฝ่ายเทคนิคของบริษัท ชื่อเสียงของรษิกาจะต้องจมอยู่กับมลทินหลังจากเข้าไปพัวพันกับเรื่องอื้อฉาวนั้น

“ฉันคาดการณ์ไว้แล้วว่าวันนี้จะมาถึง” อรอุษาหยุดร้องไห้อีกครั้ง

ความสิ้นหวังเป็นความโศกเศร้าที่ยิ่งใหญ่ที่สุด

ณ จุดนั้น เธอไม่รู้ว่าจะต้องเผชิญหน้ากับเลอศิลป์ รษิกา พ่อแม่ของเธอ หรืออะไรก็ตามอย่างไรดี

ทันใดนั้น ท่าทางของเธอก็สงบลงอย่างน่าขนลุก

เธอจ้องมองเลอศิลป์ด้วยความปรารถนา อยากจะจารึกใบหน้าของเขาไว้ในใจของเธอ

“เลอศิลป์ ฉันหวังว่าคุณจะไม่ดึงพ่อแม่ของฉันและตระกูลลีลาพลมาเกี่ยวข้องในเรื่องนี้ ฉันจะรับผลที่ตามมาทั้งหมดเอง”

ทันทีที่เธอพูด เลอศิลป์ก็รู้สึกได้ถึงบางอย่างผิดปกติในน้ำเสียงของเธอ

เมื่อเขาหันไปมองอรอุษา เขาสังเกตเห็นว่าเธอกำลังวิ่งออกจากห้องด้วยความเร็วสูงสุด

เธอกำลังพยายามทำอะไร?

ความสงสัยที่น่ากลัวฉายแวบผ่านจิตใจของเลอศิลป์ ทำให้เขาต้องวิ่งตามไป

อย่างไรก็ตาม เขาประเมินความมุ่งมั่นในการตายต่ำเกินไปอย่างเห็นได้ชัด

เธอไม่รู้จริงๆ ว่าจะจัดการกับทุกสิ่งในชีวิตของเธออย่างไรอีกต่อไป ความประทับใจดีๆ และมุมมองที่ยอดเยี่ยมที่เลอศิลป์มีต่อฉันคงไม่มีอีกต่อไปแล้ว เขาคงเกลียดฉันแล้วใช่ไหม?

ความขมขื่นแผ่ซ่านไปทั่วร่างกายของเธอ มันเติมอยู่เต็มทุกรูขุมขน