ตอนที่ 1905 ช่างน่าสนใจเหลือเกิน

รษิกาตามเลอศิลป์ไปที่สนามบิน

ทั้งสองตกใจเมื่อได้เห็นจิรายุเพราะพวกเขาแทบจะจำจิรายุไม่ได้เลย

ใบหน้าซีดเซียวและนุ่มนวลของเขาตอนนี้คล้ำแดด ผิวของเขาคล้ำขึ้นเล็กน้อย ดวงตาของเขาดูหม่นๆ ขณะที่เขามองดูคู่รักคู่นี้

เป็นการเปลี่ยนแปลงที่แปลกประหลาด ดูเหมือนว่าเขาจะต้องประสบกับอุปสรรคบางอย่างในชีวิตและได้รับความรู้จากโลกภายนอก

จิรายุยิ้มกว้าง “สวัสดี เลอศิลป์และรษิกา คุณมาทำอะไรที่นี่? ตอนนี้ดึกมากแล้ว ผมขอโทษนะที่ทำให้คุณลำบาก”

เลอศิลป์สงบนิ่งขณะที่เขาเหลือบมองจิรายุและพูดว่า “เกิดอะไรขึ้นกับนายที่อเล็นดอร์หรือเปล่า?”

สายตาของเขาเฉียบคม เขาเข้าใจได้ว่ารอยยิ้มบนริมฝีปากของจิรายุนั้นถูกฝืนๆ ดูเหมือนว่าจิรายุจะมีบางอย่างอยู่ในใจ

จิรายุพยักหน้า แต่คำพูดที่ออกมาจากปากเขากลับเป็นเรื่องที่ต่างออกไป “ไม่มีอะไรมากหรอก ฉันจะเล่าให้นายฟังทีหลัง”

“ยินดีด้วยนะ เลอศิลป์ รษิกา งานแต่งกำลังจะเกิดขึ้นมาแล้ว! มันไม่ง่ายเลยที่จะหาตั๋วเครื่องบินมาจากอเล็นดอร์ได้ ฉันถึงกับต้องแวะพักเครื่องด้วยนะ ดังนั้นอย่าโทษฉันเลยที่กลับมาในเวลานี้”

“ไม่เป็นไรหรอก คุณกลับมาทันเวลางานแต่งพอดี เราดีใจที่ได้เห็นคุณกลับมาบ้านนะ” รษิกายิ้ม เธอยื่นมือออกไปเพราะอยากช่วยจิรายุถือกระเป๋า แต่เขารีบโบกมือปฏิเสธ

“ขึ้นรถกันเถอะ” เลอศิลป์พูดห้วนๆ ทั้งสามคนขึ้นรถและออกจากสนามบินไป

ในรถ จิรายุสารภาพว่าทำไมเขาถึงขอให้เลอศิลป์มารับที่สนามบิน

เขาไม่อยากกลับบ้านเพราะเขารู้ว่าเขาจะโดนครอบครัวของเขาบ่นจู้จี้จุกจิก เขาคิดว่าจะอยู่ที่บ้านเลอศิลป์ไปก่อนชั่วคราว ซึ่งรษิกาก็ตอบตกลงตามนั้น

อย่างไรเสีย การมาถึงของเขาอาจจะไม่ได้กระทบกิจวัตรประจำวันมาก ห้องรับแขกที่ชั้นสามก็ยังว่างอยู่

“แต่แน่นอนว่า สิ่งแรกที่ฉันอยากทำคือตรวจดูไอวี่ก่อน ฉันอยากรู้ว่าเธอเป็นยังไงบ้าง”

จิรายุพยายามอย่างหนักและลองวิธีการรักษาทางจิตหลายๆ ทางเพื่อรักษาไอรดา แต่เขาก็ล้มเหลว

อาการป่วยของไอรดาเปลี่ยนแปลงไปอย่างมากเมื่อรู้ว่ารษิกาเป็นแม่ของเธอ นั่นคือสิ่งที่จิรายุต้องการศึกษาอาการป่วยของเด็กหญิง

เขาอยากรู้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างพ่อแม่และลูกจะส่งผลต่อสาเหตุและการรักษาอาการป่วยทางจิตได้อย่างไร