ตอนที่ 193 ไม่รู้สึกอะไร

“เป็นไงบ้างครับแม่? ยังมีไข้อยู่รึเปล่าครับ?” อชิและเบนนี่วิ่งไปที่เตียงทันที หน้าของพวกเขาเป็นห่วงแม่มากจนเห็นได้ชัด

รษิกาหัวเราะออกมาขณะที่เธอส่ายหัว “ไม่มีไข้แล้ว ตอนนี้แม่รู้สึกดีขึ้นมากเลย”

แฝดทั้งสองไม่เชื่อ พวกเขายื่นมือออกไปตรวจอุณหภูมิที่หน้าผากเธอด้วยตัวพวกเขาเอง

พอเห็นเช่นนั้น รษิกาโน้มตัวลงไปและให้พวกเขาแตะที่หน้าผาก

ในขณะนั้น เธอมองเห็นร่างเล็กๆ ยืนอยู่ข้างหลังอชิและเบนนี่ เด็กหญิงตัวน้อยยืนน้ำตาคลออยู่และกำลังกัดปากตัวเอง พร้อมกับสีหน้าที่เต็มไปด้วยความเป็นห่วง

ไอรดาค่อนข้างขี้อายกว่าเมื่อเทียบกับคู่แฝด

ใจของรษิกาละลายเมื่อเธอเห็นภาพแบบนั้น เธอยิ้มให้ไอรดาและถาม “ไอวี่ หนูอยากเช็คให้แน่ใจไหมว่าฉันสบายดี?”

ไอรดาตัวแข็งทื่อไปครู่หนึ่งก่อนที่พยักหน้าอย่างคึกคัก ครู่ต่อมา เธอก็ปล่อยมือออกจากมือลิสาและวิ่งไปหารษิกา

รษิกาโน้มตัวลงขณะที่คว้ามือของไอรดามาแตะที่หน้าผากเธอเอง

จากนั้นไม่นาน ไอรดาก็ดึงมือกลับก่อนที่จะยิ้มออกมาในที่สุด

“ทุกคนกลัวใช่ไหม? ขอโทษที่ทำให้ทุกคนเป็นห่วงนะ” รษิกาลูบหัวแต่ละคนด้วยความรักขณะที่เธอนึกถึงใบหน้าที่ตกใจกลัวในตอนที่เห็นเธอต้องรีบไปโรงพยาบาลเมื่อวานนี้

เบนนี่พยักหน้าแรง “อชิกับผมจะเป็นเด็กที่เชื่อฟังตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไปครับ แม่ครับ ผมขอให้แม่ไม่ทำงานหนักจนเกินไปได้ไหมครับ?”

อชิทำหน้าบูดบึ้งและไม่พูดอะไร แต่ถึงกระนั้น ใครๆ ก็บอกได้ว่าเขาเห็นด้วยกับน้องชายตัวเองสำหรับเรื่องนี้

รษิกาหัวเราะก่อนจะตอบ “ได้สิ แม่จะดูแลตัวเองให้ดีเลย”

ลิสาวางกล่องข้าวเก็บความร้อนไว้ที่โต๊ะข้างเตียงและพูดว่า “กินอาหารเช้าหรือยังคะ? ฉันเอามาให้พวกคุณทั้งคู่เลย รีบกินตอนที่กำลังร้อนๆ อยู่นะคะ”

จากนั้น เธอหยิบชามออกมาสองชามก่อนที่จะจะตักซุปและเครื่องเคียงให้พวกเขา

รษิกาพยักหน้าและตอบ “ขอบคุณมากๆ นะ”