ตอนที่ 1941 อาย

วันต่อมา เมธินีตื่นแต่เช้าตามปกติและเตรียมตัวจะไปทำงาน

เรขาเตรียมอาหารเช้าเพิ่งเสร็จและขอให้ลูกสาวทานมื้อเช้าเสียก่อน

ถ้าเป็นวันอื่น เมธินีคงจะกวาดมื้อเช้าจนเกลี้ยงราวพายุเข้าแล้วรีบไปโรงพยาบาลอย่างรวดเร็ว

แต่เธอทานมื้อเช้าช้ากว่าปกติไปมาก ซึ่งทำให้เรขารู้สึกเป็นห่วง

แต่เรขาก็เข้าใจว่าต่อให้พูดไปเท่าไรก็ช่วยลูกสาวเธอไม่ได้ และเมธินีก็จะต้องเผชิญหน้ากับปัญหาความสัมพันธ์ด้วยตัวเธอเอง

เมธินีเดินทางไปโรงพยาบาลอย่างไม่ค่อยเต็มใจนัก เธอกลัวว่าเธอจะได้เห็นภาพบาดตาบาดใจ แต่เธอก็ยังต้องไปโรงพยาบาลอยู่ดี

อย่างไรเสีย เธอก็เป็นผู้อำนวยการ และเธอต้องตัดสินใจเรื่องสำคัญต่างๆ อยู่ทุกวัน

เมื่อเธอไปถึงโรงพยาบาลแล้ว เธอก็เดินผ่านห้องประชุมและได้ยินแพทย์สองสามคนในนั้นกำลังคุยกันอยู่

“คุณจักรภพกับคนไข้เตียงสามสิบเจ็ดเป็นอะไรกันเหรอ? ทำไมพวกเขาถึงดูใกล้ชิดกันมากนัก? ฉันคิดว่าคุณจักรภพกับผู้อำนวยการเราเป็น…”

“เพื่อนร่วมงานเราในห้องฉุกเฉินบอกว่าเตียงสามสิบเจ็ดน่ะอยู่ในเหตุการณ์รถชนกับคุณจักรภพ ซึ่งทำให้เขาต้องอยู่ดูแลเธอ แล้วก็อย่าเดาอะไรไปเรื่อย บางทีพวกเขาอาจจะเป็นแค่เพื่อนกันก็ได้”

“ผู้อำนวยการรู้เรื่องนี้หรือเปล่า? ถ้าฉันเธอเธอนะ ฉันคงไม่อยากเห็นภาพนั้นแน่ๆ”

“เลิกซุบซิบกันได้แล้ว! ผู้อำนวยการจะมาถึงในเร็วๆ นี้ สนใจแต่เรื่องงานของเราเธอ คุณหมออัญชลี วันนี้ถึงเวรคุณตรวจห้องแล้วนะ!”

เมธินีตกใจไปครู่หนึ่งก่อนที่จะวิ่งหนีไปยังห้องทำงานของเธอเพราะไม่อยากให้ใครเห็นความขมขื่นบนใบหน้าของเธอ

ตามตารางงานของเธอ เธอจะต้องตรวจตราห้องพักฟื้นกับแพทย์เวร

แต่เธอก็รู้สึกไม่อยากทำอย่างนั้นขึ้นมาในทันทีทันใด