ตอนที่ 1977 ใช้ฉัน

แม้ว่ารษิกากับเลอศิลป์จะรับรองแล้ว แต่เมธินีก็ยังรู้สึกกดดันมากอยู่ดี

บรรยากาศในโรงพยาบาลเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกและความสับสน คนเริ่มซุบซิบกันและตกใจกลัวกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้น ระหว่างนั้น โทรศัพท์ของโรงพยาบาลก็ดังอยู่ตลอดเวลา เนื่องจากญาติของผู้ป่วยต่างโทรมาสอบถามอาการของสมาชิกในครอบครัวพวกเขา

มีหลายคนที่แสดงความไม่พอใจที่โรงพยาบาลขาดความเป็นมืออาชีพ และบางคนก็ถึงกับขู่โรงพยาบาลว่าจะจัดการทางด้านกฎหมายกับผู้บริหารโรงพยาบาลด้วย

คนบางคนก็ทำเกินเลยไปด้วยการขอโรงพยาบาลให้ย้ายญาติของพวกเขาไปยังศูนย์การแพทย์อื่นๆ เมื่อถูกปฏิเสธ พวกเขาก็ขู่ว่าจะร้องเรียนโรงพยาบาล

ไม่นานหลังจากนั้น สมาชิกในครอบครัวบางส่วนก็รุดมาที่ทางเข้าโรงพยาบาล รถหลายๆ คันพุ่งเข้ามาจนเกือบจะชนอาคารซึ่งอันตรายมาก และสมาชิกในครอบครัวก็ระบายความโกรธด้วยการด่าทอใส่โรงพยาบาล

นักข่าวมีความเฉลียวฉลาดและมีไหวพริบเพียงพอที่จะเดินทางไปโรงพยาบาลเพื่อบันทึกภาพความวุ่นวายที่เกิดขึ้น

“ผู้นำจากศูนย์ควบคุมและป้องกันโรคคะ โปรดอนุญาตให้เราเข้าไปในโรงพยาบาลเพื่อสัมภาษณ์ผู้ป่วย! อาการร้ายแรงแค่ไหนกันคะ ถึงขั้นต้องปิดสถานพยาบาลแห่งนี้เลยเหรอ?”

“ตอนนี้ครอบครัวของผู้ป่วยกำลังทุกข์ใจอย่างมาก เราต้องค้นหาความจริง! โปรดให้เราสัมภาษณ์ผู้อำนวยการโรงพยาบาล คุณหมอเมธินี ชัยโยธิน และให้แน่ใจว่าประชาชนได้รับข้อมูลที่ถูกต้องด้วยนะครับ”

“การตัดสินใจของโรงพยาบาลที่ไม่อนุญาตให้ย้ายผู้ป่วยไปโรงพยาบาลอื่นทำให้เกิดข้อโต้แย้งอย่างมากบนอินเทอร์เน็ต เราขอร้องให้คุณอนุญาตให้เราเข้าไปในสถานที่ด้วยนะครับ!”

จากหน้าต่างห้องทำงานของเธอในอาคารตรงข้ามโรงพยาบาล กฤษณามองดูเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นด้านล่างพร้อมกับรอยยิ้มพึงพอใจที่มุมปากของเธอ

“รษิกากับเมธินีติดเชื้อแบคทีเรียไปแล้ว และความหวังเดียวที่พวกเธอจะรอดได้ก็อยู่ที่คุณกรรณที่ถือหลักสำคัญในการทำวัคซีนอยู่ ขึ้นอยู่กับว่าเลอศิลป์มีเงื่อนไขยังไงเพื่อให้ได้วัคซีนที่ช่วยชีวิตมา”

เธอปล่อยให้ความสุขเข้าครอบงำและเปิดเผยความคิดที่อยู่ลึกที่สุดในใจของเธอ

ขนิษฐาตกตะลึงเมื่อได้ยินคำพูดของกฤษณา เธอไม่เชื่อในสิ่งที่ได้ยิน และใช้เวลาสักครู่กว่าจะตั้งสติได้ “คุณกำลังพูดถึงคุณกรรณจากสตาร์ไลท์กรุ๊ปเหรอ? คุณมาที่นี่เพราะเหตุนี้ใช่ไหม? คุณไม่ได้แค่พยายามแก้แค้นรษิกากับเมธินีเท่านั้น คุณยังต้องการทำกำไรด้วย ฉันเป็นเพียงเบี้ยในแผนของคุณเหรอ ฉันคิดว่าคุณมาที่นี่เพื่อช่วยฉัน!”

กฤษณายังคงมีสติเต็มร้อยเมื่อเผชิญกับข้อกล่าวหาที่โทษเธอตรงๆ เช่นนี้ เธอยกริมฝีปากขึ้นเป็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์และตอบว่า “คุณขนิษฐา ไม่สำคัญหรอกว่าฉันมาที่นี่ทำไม ใช่ไหม? สิ่งสำคัญคือเธอต้องได้รับผลลัพธ์ที่ต้องการ หากมีการประท้วงจากประชาชน ก็คงจะเป็นหายนะสำหรับเมธินี เพราะเธออาจถูกปลดออกจากตำแหน่งผู้อำนวยการโรงพยาบาลหรืออาจต้องเผชิญกับข้อกล่าวหาทางอาญาด้วย”