ตอนที่ 2002 คำเตือนที่เข้มงวด

เมื่อออกจากสถาบันวิจัย รษิกากับเลอศิลป์ก็ไปรับเด็กๆ ที่โรงเรียน

เมื่อฝ่ายบริหารโรงเรียนเห็นพวกเขาทั้งสอง จึงใช้โอกาสนี้กล่าวขอโทษอย่างจริงใจต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

จากคำอธิบายของพวกเขา เลอศิลป์กับรษิกาจึงทราบว่ารองผู้อำนวยการที่รับสินบนจากดิเรกถูกไล่ออกแล้ว

นอกจากนี้ นักเรียนทั้งสี่คนที่กลั่นแกล้งอชิและเบนนี่ยังถูกขอให้ออกจากโรงเรียนด้วย

ยิ่งไปกว่านั้น โรงเรียนยังต้องประเมินนโยบายการลงโทษใหม่เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดเหตุการณ์ลักษณะเดียวกันซ้ำอีก

ในที่สุด เลอศิลป์และรษิกาก็ยอมรับคำขอโทษของพวกเขาอย่างไม่เต็มใจ พวกเขาไม่อยากทำลายความสัมพันธ์ เพราะโรงเรียนได้จัดเตรียมสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเรียนรู้ให้กับเด็กๆ

ในที่สุด พวกเขาก็กลับไปที่คฤหาสน์พร้อมกับเด็กๆ หลังจากปฏิเสธคำเชิญไปทานมื้อเย็นจากฝ่ายบริหารโรงเรียน

เมื่อมาถึงประตู พวกเขาก็ได้พบกับการันต์ที่กำลังเดินไปเดินมา

เขาดูเหนื่อยล้าขณะที่เดินไปมาอย่างอึดอัด

แต่รษิกาซึ่งผิดหวังในตัวเขาอย่างที่สุด ไม่หลงกลการแสดงอันน่าสมเพชของเขาอีกต่อไป

“คุณแม่ นั่นคุณตาใช่ไหมคะ?” ไอรดาถามเมื่อจำเขาได้

สายตาของเลอศิลป์หันไปที่ภรรยาของเขา ราวกับจะถามว่าพวกเขาควรจอดรถหรือไม่

ในเวลาเดียวกัน อชิกับเบนนี่จ้องมองออกไปนอกหน้าต่าง พวกเขาสงสัยว่าตาของพวกเขาต้องการอะไร

อย่างไรก็ตาม รษิกาส่ายหน้าตอบ

เธอไม่อยากหลงกลอีกต่อไปแล้ว

เลอศิลป์ตอบเด็กๆ “เราจะกลับบ้านกันก่อนนะ ถ้ามีอะไรที่คุณตาของลูกๆ ต้องการ พ่อจะจัดการเองทีหลัง”

ระหว่างนั้น การันต์ก็เงยหน้ามาแล้วมองรถคันนั้นด้วยสีหน้าสับสน

เมื่อรู้ว่ารถคันนั้นจะไม่จอด เขาก็ลังเลอยู่พักหนึ่งก่อนที่จะตัดสินใจก้าวหลบไป