ตอนที่ 2005 คำสั่งเสีย

ระหว่างนั้น ที่จุดรักษาความปลอดภัยนอกคฤหาสน์ การันต์ตื่นขึ้นและเริ่มอาเจียนอย่างกะทันหัน เขาคายของเหลวในกระเพาะที่มีรสเปรี้ยวผสมเลือดออกมา

บอดี้การ์ดตกใจมากเมื่อเห็นเช่นนั้นคุณเลอศิลป์บอกให้ฉันจับตาดูชายคนนี้ไว้ แต่เมื่อดูจากอาการของเขาแล้ว เขาน่าจะป่วยหนักมาก ถึงขั้นอาเจียนเป็นเลือดด้วยซ้ำ

ด้วยเหตุนี้ บอดี้การ์ดจึงรีบแจ้งพ่อบ้านให้ทราบ หลังจากพิจารณาสถานการณ์แล้ว พ่อบ้านจึงตัดสินใจรายงานเรื่องนี้ให้เลอศิลป์รับทราบ

เมื่อเห็นเลอศิลป์กับรษิกานั่งอยู่ในห้องนั่งเล่น พ่อบ้านก็รีบเข้าไปหาพวกเขาและรายงานว่า “ผู้ชายที่อยู่ข้างนอกดูเหมือนจะป่วยหนักนะครับ เพราะเขาอาเจียนเป็นเลือดแล้ว”

มือขวาของรษิกาที่ถือแก้วกาแฟสั่นเทาเมื่อได้ยินเช่นนั้น เธอหันไปมองสามี

เลอศิลป์ลุกขึ้นยืนทันทีและพูดกับรษิกาว่า “ไปดูกันเถอะ ถ้าอาการของเขาหนัก เราต้องช่วยชีวิตเขาไว้ก่อน”

เธอตั้งสติแล้วพยักหน้า ก่อนจะรีบเดินตามเลอศิลป์ออกจากบ้านไป

ผ่านไปไม่ถึงครึ่งชั่วโมงนับตั้งแต่ครั้งสุดท้ายที่พวกเขาเห็นการันต์ อย่างไรก็ตาม เมื่อมองเห็นสภาพของเขาในตอนนี้ รษิกาก็ตกใจ

ใบหน้าของเขาซีดเผือดมาก ดวงตาของเขามัวหมอง และแม้แต่การหายใจของเขาก็ดูเหมือนจะลำบาก ราวกับว่าเขากำลังใกล้ความตาย

ในฐานะแพทย์ รษิกาไม่ได้รู้สึกขยะแขยงกับอาเจียนบนพื้น แต่เธอกลับก้าวไปข้างหน้าและตรวจดูมัน

“รษิกา นั่นลูกใช่ไหม? รษิกา พ่อขอโทษ พ่อทำร้ายลูกกับแม่อย่างรุนแรง...” ในขณะนั้น การันต์พยายามพยุงตัวเองขึ้นด้วยความช่วยเหลือของบอดี้การ์ดที่อยู่ข้างๆ เขา

รอยยิ้มโล่งใจจางๆ ปรากฏบนใบหน้าของเขาเมื่อเห็นลูกสาว จากนั้นเขาก็หันไปสนใจเลอศิลป์ “เลอศิลป์ ผมล้มเหลวจริงๆ”

“หยุดพูดเถอะ คุณมีรายงานทางการแพทย์จากโรงพยาบาลไหม?” เลอศิลป์ไม่สนใจที่จะฟังคำสั่งเสียของคนใกล้ตายอย่างเขาและค้นตัวเขาเพื่อหารายงานนั้น เมื่อเห็นกระดาษแผ่นหนึ่งโผล่ออกมาจากกระเป๋า เขาจึงเอื้อมมือไปหยิบมันมา